Breaking news

Special: Hoe coureurs mensen worden

Ergens in een hotelkamer in Abu Dhabi wordt rond deze tijd een jonge Duitser wakker met een gezonde dosis koppijn, maar met een gigantische grijns op zijn gezicht. Een deur verder ligt een Australiër al de hele nacht wakker. En in het hotel aan de overkant ligt een Spanjaard te tandenknarsen. Het einde van het seizoen 2010 was er één om door een ringetje te halen en maakte van alle coureurs mensen, met hun sterke en zwakke punten.

Het was bijna de omgekeerde wereld in Abu Dhabi. De mannen die het grootste deel van het kampioenschap de meest volwassen indruk hadden gemaakt, reden op zondag rond als zenuwachtige schooljongens op hun eerste dag. Fernando Alonso richtte zich maar op één man en had beter moeten weten, terwijl Webber volledig verkrampt van de zenuwen achter het stuur leek te zitten. Geen moment leek de Ozzie op de branieschoppende replica van Action Man, die in Barcelona, Monaco en Silverstone het veld zo ongenadig op zijn donder had gegeven. In plaats daarvan reed hij slaafs achter Alonso aan, die op zijn beurt weer geen schim was van de Alonso die we kennen.

Nou ja, geen schim... Er was wel één dingetje wat hij maar niet af lijkt te kunnen leren. Hoe compleet de Spanjaard ook is als coureur, het feit dat hij verwacht dat iedereen als een geslagen hond aan de kant duikt zodra hij zich in de spiegels laat zien, is toch een bijzonder karaktertrekje. We wisten al dat hij dat gewend is van zijn teamgenoten (Fisichella, Hamilton en Massa weten er alles van), maar zijn verongelijkte gebaren richting Petrov waren wel ontzettend misplaatst. Slechts één halfslachtige inhaalpoging zat er in zijn repertoire. Met een wereldtitel op het spel, zou je mogen verwachten dat iemand van het kaliber Alonso wel wat meer risico zou nemen. De strategische fout om zich volledig te richten op Webber was al niet zo handig, maar het gebrek aan improvisatietalent was verbazingwekkend.

Tegenover bovengenoemde heren stonden zondag de mannen die niets te verliezen hadden. Vooral Vettel reed rond alsof er niets op het spel stond. Nul zenuwen, alleen maar lol. En dat staat weer in schril contrast met het baasje dat zijn teamgenoot van de baan roste en daar geen verantwoordelijkheid voor wilde nemen, de man die in Hongarije in slaap viel achter de safety car, of de coureur die op Spa als een beginneling in Jenson Button zwabberde. Zijn verblindende snelheid hield hem echter keer op keer in het zadel. En nu het erop leek dat zijn kansen verkeken waren, reed hij de sterren van de hemel. Drie van de laatste vier races waren voor hem. En dat had een honderd procent-score moeten zijn, want de geplofte motor in Korea maakte een einde aan een dominant optreden, aldaar.

Ook Hamilton had opeens weer wat schwung in zijn rijden. McLaren had in Abu Dhabi een doorbraak met de achtervleugel, waardoor de snelheid weer terug was en Hamilton weer kon laten zien waarom hij nooit afgeschreven mag worden. En hij was voor de verandering weer eens foutloos. Ondanks dat bleef hij, net als Alonso, veel te lang achter een Renault hangen. Maar in zijn geval kan je de tweede plaats in het constructeurskampioenschap nog als excuus aandienen. Punten waren even belangrijker dan een mogelijke uitvalbeurt in de jacht naar een zinloze zege.

Nee, de man die alles goed deed was toch wel Sebastian Vettel. Maar wat moest het van ver komen. Eigenlijk had hij natuurlijk allang kampioen moeten zijn. Als Red Bull een wat robuustere auto had gebouwd en hijzelf wat minder onberekenbaar was, had hij in Japan of Korea al kunnen feesten.

Maar niet dat we klagen. Juist dat onberekenbare - niet alleen van Vettel, maar van iedereen - maakte dit kampioenschap tot een fantastische rit van start tot finish. Het feit dat iedereen fouten maakte en menselijke trekken vertoonde, maakt het seizoen 2010 alleen maar meer waard. Met Sebastian Vettel hebben we een zeer, zeer waardig kampioen in huis en iemand die de sport op uitstekende wijze naar buiten brengt met zijn jongensachtige gedrag en zijn sympathieke uitstraling.

Het langste seizoen ooit zit erop en kende een geweldige climax. Vanaf dinsdag begint het testen alweer. Eigenlijk begint dan het jaar 2011 al. Echter, misschien nog niet voor Vettel. Het is hem vergeven als hij nog heel even blijft hangen in 2010.