Special: De F1-coureurs die debuteerden bij het iconische Williams

Jonathan Palmer (1983)

De vader van Jolyon Palmer kreeg van Frank Williams en Patrick Head als dank voor zijn twee jaar als testrijder een kans om in een derde auto te rijden. Bij de thuisrace in Brands Hatch werd hij 13e, maar het bleef zijn enige Grand Prix voor Williams. Hij reed nog zes jaar in F1 voor RAM, Zakspeed en Tyrrell.

Jonathan Palmer, Williams FW08C-Ford Cosworth

Foto door: Motorsport Images

Jean-Louis Schlesser (1988)

In 1983 probeerde Schlesser zich één keer te kwalificeren met RAM, maar zonder succes. Zijn echte kans kwam vijf jaar later, één dag voor zijn 40e verjaardag. In Monza verving hij de zieke Nigel Mansell bij Williams, maar botste tijdens met Ayrton Senna en voorkwam zo het perfecte seizoen van McLaren.

Jean-Louis Schlesser, Williams FW12

Foto door: Motorsport Images

David Coulthard (1994)

De Schot had waarschijnlijk de moeilijkste start en moest de in Imola dodelijk verongelukte Ayrton Senna vervangen. Dat deed hij behoorlijk goed. Hij won in 1995 zijn eerste race in Portugal en stapte vervolgens over naar McLaren, waar hij jarenlang in de top meedeed, maar nooit de titel won.

David Coulthard, Williams FW16

Foto door: Motorsport Images

Jacques Villeneuve (1996)

Een technisch mankement verhinderde de overwinning in zijn allereerste race, en bij de seizoensfinale beroofde een ander defect hem van zijn laatste titelhoop. De Canadees won de titel een jaar later echter alsnog. Zijn laatste overwinning had hij toen al gevierd, want zijn carrière ging achteruit na de overstap naar BAR.

Jacques Villeneuve, Williams FW18 Renault

Foto door: Sutton Images

Jenson Button (2000)

Button kreeg zijn zitje bij Williams toegewezen nadat hij een shootout met Bruno Junqueira won. Hij was de jongste debutant ooit, met 20 jaar en 53 dagen. Na slechts één jaar stapte hij over naar Benetton en daarna naar BAR, waar hij Honda's paradepaardje werd. Tot 2006 moest hij wachten op zijn eerste overwinning, en in 2009 volgde zelfs de wereldtitel dankzij de dubbele diffuser.

Jenson Button

Foto door: BMW AG

Juan Pablo Montoya (2001)

Dat hij geen angst had voor grote namen zoals Michael Schumacher, liet de Colombiaan vanaf het begin zien. Fans vierden de gedurfde manoeuvres van Montoya, die vier jaar aan de zijde van Michaels broer Ralf reed, vervolgens eerst naar McLaren en daarna naar de VS verhuisde. Daar won hij twee keer de Indy500.

Juan Pablo Montoya op het podium

Foto door: Brousseau Photo

Nico Rosberg (2006)

Als eerste kampioen van de nieuwe GP2-serie stapte Rosberg in de Formule 1 en haalde meteen in zijn eerste race de snelste ronde. Hij groeide in een leidersrol en mocht vanaf 2010 samen met Michael Schumacher het nieuwe Mercedes-team begeleiden. Na het winnen van de wereldtitel in 2016 trad hij direct terug.

Nico Rosberg, Williams

Foto door: Alessio Morgese

Kazuki Nakajima (2007)

Toen Alexander Wurz spontaan zijn terugtreden aankondigde, kreeg de Japanner zijn eerste kans tijdens de seizoensfinale in Brazilië. Ook in de daaropvolgende twee jaren reed hij voor het team, maar nadat hij in 2009 geen punten behaalde, was de tijd voor de latere Le Mans-winnaar in de Formule 1 voorbij.

Kazuki Nakajima, Williams FW30

Foto door: Glenn Dunbar / Motorsport Images

Nico Hülkenberg (2010)

De "Hulk" promoveerde van test- naar vaste coureur en behaalde in Brazilië zelfs sensationeel de poleposition. Toch moest hij wijken voor het geld van Maldonado en kwam hij bij Force India terecht als reservecoureur, waar hij na een jaar promoveerde. De Duitser is nog altijd een vaste waarde op de F1-grid.

Nico Hulkenberg, Williams FW32 Cosworth

Foto door: Glenn Dunbar / Motorsport Images

Pastor Maldonado (2011)

De regerende GP2-kampioen drong met veel geld uit Venezuela het team binnen. In zijn carrière werd hij eerder bekend als een "Crashkid," maar won in 2012 verrassend ook een Grand Prix in Barcelona. Wanneer de geldbron opdroogde, verdween Maldonado ook van het Formule 1-toneel.

Pastor Maldonado, Williams FW33

Foto door: Sutton Images

Valtteri Bottas (2013)

Toen nog zonder baard en met een kort kapsel debuteerde de Fin in een moeilijk jaar voor Williams in de koningsklasse. Een achtste plaats in Austin was zijn enige puntenfinish, maar onder nieuwe reglementen bloeide het team daarna op. De verbinding met manager Toto Wolff verzekerde hem van de opvolging van Rosberg bij Mercedes.

Valtteri Bottas, Williams F1

Foto door: Motorsport Images

Lance Stroll (2017)

Nauwelijks een rookie kwam zo goed voorbereid in de Formule 1. Stroll legde vooraf duizenden privé-testkilometers af en kreeg Felipe Massa als ervaren leermeester aan zijn zijde. Toch viel de Canadese coureur niet in de smaak. De Canadees staat, mede dankzij het aankopen van Racing Point door zijn vader Lawrence, nog altijd op de grid als Aston Martin-coureur.

Lance Stroll, Williams FW40

Foto door: Andrew Hone / Motorsport Images

Sergei Sirotkin (2018)

De Rus kwam op een ongunstig moment, want na enkele goede jaren viel Williams in 2018 weer helemaal terug. Noch hij, noch teamgenoot Lance Stroll konden veel bereiken met de FW41, en na slechts één seizoen met één punt in Monza was Sirotkins F1-tijd alweer voorbij.

Sergey Sirotkin, Williams Racing

Foto door: Manuel Goria / Motorsport Images

George Russell (2019)

Drie jaar ploeterde de Brit achteraan het veld bij Williams, totdat zijn sponsor Mercedes hem oppikte voor het fabrieksteam. Daar daagde hij zevenvoudig wereldkampioen Lewis Hamilton uit, met de nodige successen. Inmiddels heeft de Brit drie raceoverwinningen achter zijn naam staan.

George Russell, Williams Racing FW42

Foto door: Zak Mauger / Motorsport Images

Nicholas Latifi (2020)

De Canadees moest dankzij corona een half jaar wachten op zijn eerste start. Met de zwakke FW43 was er niet veel mogelijk, maar tegen zijn teamgenoten George Russell en Alexander Albon viel Latifi flink door de mand. Tijdens zijn drie jaar in de koningsklasse scoorde de coureur slechts negen punten.

Nicholas Latifi, Williams FW43

Foto door: Glenn Dunbar / Motorsport Images

Jack Aitken (2020)

Een samenloop van omstandigheden bracht Aitken tot een Formule 1-start. Omdat Lewis Hamilton voor de tweede race in Bahrein uitviel vanwege corona, deed Mercedes een beroep op Williams-coureur George Russell. Williams deed zodoende beroep op reservecoureur Aitken. Voor de Brit, die 15e werd, bleef het zijn enige Grand Prix-start.

Jack Aitken, Williams FW43

Foto door: Zak Mauger / Motorsport Images

Nyck de Vries (2022)

Omdat Alexander Albon een ontstoken blindedarm had, mocht De Vries plotseling invallen op Monza. Eerder dat jaar had de Nederlander al voor diverse teams getest. In tegenstelling tot vaste coureur Nicholas Latifi reed hij meteen in de punten. Dat trok de aandacht van Red Bull, die hem voor 2023 naar AlphaTauri haalden. Een groot succes werd dit niet, want na tien races werd het Formule 1-hoofdstuk van De Vries alweer afgesloten.

Nyck de Vries, Williams FW44

Foto door: Steven Tee / Motorsport Images

Logan Sargeant (2023)

De hype rond de eerste Amerikaan onder Liberty Media in de Formule 1 was groot, maar Sargeant kon de verwachtingen niet waarmaken. Zijn enige punt erfde hij door een diskwalificatie in Austin, en na anderhalf jaar met veel ongelukken had Williams genoeg gezien.

Logan Sargeant, Williams FW45

Foto door: Jake Grant / Motorsport Images

Franco Colapinto (2024)

Hoewel hij slechts een half jaar Formule 2-ervaring had, gooide teambaas James Vowles de Argentijn in Monza in het diepe. Colapinto liet echter zien dat hij uit het juiste hout was gesneden en haalde al in zijn tweede race P8. Zijn inzet bleef echter tijdelijk, aangezien Carlos Sainz voor 2025 al als vaste coureur was aangetrokken.

Franco Colapinto, Williams Racing

Foto door: Zak Mauger / Motorsport Images