Special: Red Bull, van 'party team' tot F1-titels met Verstappen en Vettel

Red Bull Racing is inmiddels één van de grootmachten in de Formule 1. De werkgever van Max Verstappen is vorig jaar met de vijfde rijderstitel uit de historie van het team aan de haal gegaan en lijkt dit jaar hard op weg om twee nieuwe wereldtitels aan de erelijst toe te voegen. Het team dat in de voetsporen van Jaguar trad, is een grote speler geworden: van 'party team' tot kampioensformatie. Motorsport.com blikt terug op deze reis met de coureur van het eerste uur: David Coulthard.

Special: Red Bull, van 'party team' tot F1-titels met Verstappen en Vettel

Het is 2004 als David Coulthard aan zijn laatste seizoen in dienst van McLaren bezig is, het team waarmee hij de grootste successen uit zijn carrière heeft gevierd. DC - zoals de Schot kortweg door het leven gaat - wist bij het roemruchte team twaalf van zijn dertien F1-overwinningen te behalen, al worstelt McLaren in het jaar dat Michael Schumacher zijn laatste wereldtitel zal pakken. Het McLaren-duo Coulthard-Raikkonen laat maar liefst twaalf keer een DNF noteren, hetgeen alles zegt over de betrouwbaarheid van de MP4-19 of eigenlijk het gebrek daaraan. Coulthard zelf is aan het laatste jaar van zijn contract bezig en weet gaandeweg het seizoen al dat zijn toekomst niet bij de formatie uit Woking zal liggen. Daar stapt ene Juan Pablo Montoya namelijk in als vervanger.

De eerste gesprekken met Mateschitz

Het is uitkijken naar een ander zitje in de Formule 1 en de groene brigade van Jaguar heeft zo'n zitje in de aanbieding. Het team komt in 2004 nog in actie met Mark Webber en Christian Klien, maar ziet de ervaren Coulthard als een geschikte kandidaat om het kwakkelende team vooruit te helpen. "Maar ik stond er heel duidelijk in en had destijds een heldere visie", blikt Coulthard bijna twintig jaar later terug met Motorsport.com. "Toen het team nog van Jaguar was, voerde ik gesprekken met hen. Dat kwam doordat mijn contract bij McLaren afliep en ik mijn opties wel moest afwegen. Ik ging met mijn manager Martin Brundle om tafel zitten en samen hebben we alle voor- en vooral nadelen van een overstap naar Jaguar op papier gezet. Op basis van die gesprekken besloot ik voor mezelf dat ik niet naar Jaguar zou gaan. Zelfs als het na 2004 einde oefening zou betekenen, het einde van mijn F1-carrière dus, dan was dat maar zo. Ik was dan gestopt met F1."

Coulthard had niet het benodigde vertrouwen in het Jaguar-project en evenmin in de mensen die er aan de touwtjes trokken. De reddingsboei en daarmee ook de verlenging van zijn Formule 1-carrière zou uit onverwachte hoek komen, uit Oostenrijk om precies te zijn. "De enige reden waarom ik nog ben doorgegaan in F1 en dat ik uiteindelijk toch met het voormalige Jaguar in zee ben gegaan, is omdat Red Bull op het juiste moment kwam. Het werd een heel ander team, met een nieuw management en nieuwe investeringen. In die toekomstvisie geloofde ik wel." Sterker nog: Coulthard zegt op het TT Circuit Assen dat hij toen al de potentie zag die Red Bull tegenwoordig aan de buitenwereld toont. "Honderd procent, ja. En geloof me maar, anders had ik destijds ook niet getekend."

Voordat Coulthard zijn handtekening zet, gaat hij niet over één nacht ijs. Christian Horner wordt door Helmut Marko naar voren geschoven als teambaas en Coulthard wordt met zijn ervaring gezien als de gewenste coureur om het team op te bouwen. Klinkt leuk, maar de Schot wil er wel bepaalde toezeggingen voor terug. "Ik heb meneer Mateschitz ontmoet nog voordat ik een contract tekende, puur om zijn toekomstvisie te horen. Ik weet nog dat ik hem bij dat eerste gesprek vooral heel goed in de ogen heb gekeken. Ik wilde zijn commitment voor F1 zien, zien dat het puur was. Ik vroeg hem ook op de man af ‘realiseert u zich dat dit Formule 1-project een enorme investering vergt om succesvol te worden?’ Ik had natuurlijk geen flauw benul hoe groot hij en Red Bull financieel gezien waren, maar ik wilde wel van hem horen dat hij begreep wat ervoor nodig was om te slagen op het hoogste niveau. Ik wilde namelijk niet voor iemand rijden die puur in sport kwam om te zeggen ‘ik heb een eigen F1-team’. Nee, er moest wel een zekere ambitie achter zitten."

Van party team naar titelkandidaat: Coulthard en de komst van Newey

Die ambitie is er wel, al blijken de eerste jaren nog lastig. Red Bull staat in de paddock vooral als 'party team' te boek, waarop Coulthard tijdens het interview inhaakt: "Maar dat was vooral mijn verdienste!" Op iets serieuzere toon vervolgt de 51-jarige coureur: "Nee, zonder gekheid: dat kwam ook doordat de visie van Mateschitz tijd nodig had. In die zin wist ik wel waar ik aan begon. Het eerste jaar konden we alleen maar racen met wat we hadden en dat was eigenlijk nog een oude Jaguar. Daardoor mocht er in het begin niet al te veel worden verwacht van Red Bull Racing. Het ging vooral om respect afdwingen in de paddock, zodat we de juiste mensen konden halen om te groeien naar het gewenste niveau."

"Maar zoals altijd kostte het tijd om dingen te veranderen en om te begrijpen welke delen van de organisatie versterkt moesten worden en welke delen volledig moesten worden vervangen. Daarbij speelde de mentaliteit ook een belangrijke rol. De kern van het team kwam van Jaguar en daarvoor Stewart Grand Prix. Ik kende de kern en die was op zich goed, maar er zaten ook mensen bij die niet goed genoeg waren voor de ambities die Red Bull had. Die mensen pasten nog wel bij een middenmoter, maar niet bij een team met de ambitie om naar voren te komen op de grid. Die moesten we dus vervangen door mensen die wel hongerig waren en bij de visie pasten."

Ook in dat opzicht speelt Coulthard een belangrijke rol in de beginjaren van Red Bull. Als ervaren kracht is hij eigenlijk meer dan coureur en krijgt hij de ruimte om mee te denken over de bezetting van het team, zo laat ook teambaas Horner weten als zijn gedachten teruggaan naar de prille begindagen. "David is een belangrijke schakel geweest in die eerste periode. Vooral om de juiste mensen aan te trekken met zijn contacten. Adrian Newey is daar het beste voorbeeld van, maar het gaat ook om mensen als Jonathan Wheatley." Zoals Horner al stelt, blijkt Coulthard een sleutelfiguur achter de komst van het technische brein dat later wereldtitels naar Milton Keynes brengt: Adrian Newey. Horner ziet hem als de gedroomde aanwinst en Coulthard kent de topontwerper nog uit zijn tijd bij McLaren en Williams. Eén en één blijkt al snel drie: "David werkte nog sneller dan Tinder tegenwoordig! De match was binnen de kortste keren een feit", lacht Horner.

"Hij heeft een geheim diner in de Bluebird te Londen opgezet met Adrian en zijn vrouw - omdat vrouwen uiteindelijk alle besluiten nemen - en zo hebben we elkaar leren kennen." Het etentje leidt tot een gesprek met Mateschitz en daarin wordt Newey volledig overtuigd. Op 8 november 2005 maken beide partijen bekend dat één van de meest begeerde mannen uit de paddock overstapt naar Red Bull. "Dat is een cruciaal moment gebleken. Voor die tijd namen mensen ons niet echt serieus en was één van de hoofddoelen van het weekend om binnen te komen bij één van onze Red Bull-feestjes. Maar toen Adrian naar ons team kwam, veranderde dat en zagen ze ons niet alleen als 'party team'." Ook Newey heeft tijd echter nodig om de technische afdeling grondig op de schop te gooien, aangezien het bestaande team eerst wil dat Newey zich schikt naar hun werkwijze in plaats van andersom. Het stroomlijnen van de technische afdeling vergt tijd, waardoor de Brit zijn aandacht al snel vestigt op de grote omwenteling die voorafgaand aan het F1-seizoen 2009 op de rol staat.

Het puzzelstukje dat Red Bull twee decennia later legt

Het is een keuze die Red Bull in de jaren na het vertrek van Coulthard geen windeieren zal leggen. In die periode daarvoor, waarin Coulthard in Monaco 2006 overigens voor het eerste Red Bull-podium tekent, ziet hij nog een andere, zwakke plek bij het team. "In de eerste drie seizoenen reden we met drie verschillende motoren: Cosworth, Ferrari en Renault. We konden maar geen goede samenwerking vinden. Ik werkte daarvoor natuurlijk met Mercedes samen bij McLaren en was gewend aan Mario Illien, die echt dag en nacht aan het doorontwikkelen was. Maar bij Red Bull was het heel anders met Cosworth. Die hadden echt zoiets van ‘betaal het geld maar gewoon, dan krijg je daar een motor voor terug, maar verder is er niks mogelijk’. Dat was in het begin best wel frustrerend voor mij en bij Ferrari gold als klantenteam eigenlijk exact hetzelfde."

Het maakt dat Coulthard zich achter de schermen hard maakt voor iets wat Red Bull twee decennia later alsnog zal doen: een eigen motorproject zodat het alles in eigen beheer krijgt. "In mijn tijd had ik al dolgraag een eigen Powertrains-project bij Red Bull gehad! Daar was ik voor aan het pushen achter de schermen. Wij waren immers voor vijftig procent van onze prestaties, de motor, afhankelijk van andere partijen. In die tijd bleek het bouwen van een eigen motor nog geen optie of lag daar in ieder geval niet de prioriteit bij Mateschitz. Maar zoveel jaar later hebben ze eigenlijk alsnog gevonden wat we toen al voor ogen hadden: een perfecte relatie met Honda waarin Red Bull wel topprioriteit genoot en eigenlijk een soort fabrieksteam was. Het eigen Powertrains-project komt daar nu nog bij en is de volgende stap in het voltooien van één groot geheel."

Nagenoeg alles waar Coulthard tijdens het eerste gesprek met Mateschitz in geloofde en waar hij op hoopte toen hij voor het F1-seizoen 2005 zijn handtekening zette, is inmiddels werkelijkheid geworden. Coulthard kan zijn verhaal dan ook met een lach afsluiten: "Ik zag de potentie toen al en geloofde heilig in het plan van Red Bull, maar intussen is ons team van een paar honderd man uitgegroeid tot een kampioensformatie - nu zelfs met een eigen motorproject erbij. Als je alles op een rijtje zet, dan moet je toch zeggen: niet slecht voor een energiedrankjesfabrikant…"

 

gedeeld
reacties
F1-seizoen 2022: De vijf winnaars van de eerste seizoenshelft
Vorig artikel

F1-seizoen 2022: De vijf winnaars van de eerste seizoenshelft

Volgend artikel

Norris moest wennen aan MCL36: “Past niet bepaald bij mij”

Norris moest wennen aan MCL36: “Past niet bepaald bij mij”