Onze verslaggevers rangschikken hun favoriete Formule 1-circuits

De Formule 1-kalender is groter dan ooit. Met 24 circuits die door coureurs, teams en media worden aangedaan, is geen enkel circuit hetzelfde. Van klassieke Europese banen tot moderne stratencircuits en ultramoderne complexen in het Midden-Oosten: elk evenement biedt een unieke ervaring. Voor wat off-seasonvermaak hebben onze Formule 1-verslaggevers alle huidige circuits beoordeeld – met uitzondering van Madrid, dat dit jaar zijn debuut maakt. Elk circuit werd langs vier meetlatten gelegd: layout, geschiedenis en sfeer, locatie en faciliteiten.

Hieronder lees je wat onze F1-schrijvers vonden, gebaseerd op de complete ervaring die een raceweekend biedt.

1. Beste circuitlayout

De eerste – en misschien wel lastigste – categorie om te beoordelen is de layout zelf. Zorgt het circuit voor goed racen? Of is het vooral een van de meest veeleisende banen op de kalender, waar de rijvaardigheid van coureurs maximaal wordt getest? Zoals de afgelopen jaren meermaals is gebleken, gaan die twee niet altijd hand in hand. Sommige circuits leveren spectaculaire races op, maar stellen technisch minder hoge eisen. Andere banen zijn iconisch en meedogenloos, maar maken inhalen lastig. Door elk circuit te beoordelen op zowel racekwaliteit als technische uitdaging, kwam de redactie tot een gebalanceerd oordeel. In de volgende delen van deze reeks volgt welke circuits volgens ons het beste scoren – en waarom.

Filip Cleeren – Interlagos heeft alles

Dit was een interessante categorie om te beoordelen, precies om de redenen die hierboven zijn genoemd. Ja, Suzuka en Monaco zijn uitzonderlijk als pure uitdaging, maar het combineren van die spanning met actievol racen en inhaalmogelijkheden is in de moderne Formule 1 steeds zeldzamer geworden. Dat heeft grotendeels met de huidige auto’s te maken. Het circuit van São Paulo -  Interlagos - is een van de weinige banen waar dat nog wél lukt. Dankzij het komvormige ontwerp, met veel camber, zijn er meerdere racelijnen mogelijk. Voeg daar een lange rechte start-finish aan toe – en af en toe een vleugje regen – en je krijgt een entertainende cocktail die zelden teleurstelt. Laten we hopen dat dit nog lang zo blijft.

Monza eindigt voor mij nipt op de tweede plaats. En hoewel het racen op Suzuka niet altijd meeslepend is, vind ik de layout simpelweg te goed om te negeren. Ik hecht veel waarde aan de uitdaging en schoonheid van een circuit. Daardoor ben ik, vergeleken met mijn collega’s, de enige die Bahrain International Circuit buiten mijn top tien laat – al moet ik toegeven dat het opnemen van Las Vegas ergens ook tegenstrijdig is. Ondanks alle glitter en glamour heeft dat circuit tot nu toe wél vermaakt.

Oleg Karpov – Goed racen is doorslaggevend

Ik ben geen coureur, dus ik kan circuits niet eerlijk rangschikken op basis van hoe leuk ze zijn om te rijden – net als zo’n 99,9 procent van de wereldbevolking. Voor mij is veel belangrijker of een circuit goed racen oplevert om naar te kijken. En toeval of niet: hoe simpeler de layout, hoe beter het racen. Ik durf te wedden dat als de Formule 1 ooit op de Norisring zou rijden, dat de beste races ooit zouden opleveren. Chicanes en haarspelden na lange rechte stukken, meerdere inhaalmogelijkheden per ronde en de kans om meteen een tegenaanval te plaatsen: het zijn eenvoudige, maar uiterst effectieve ingrediënten voor spektakel.

In deze categorie gaat er voor mij niets boven het Bahrain International Circuit, waar vooral de volledige eerste sector een perfect decor vormt voor echte wiel-aan-wielgevechten, met verschillende lijnen en kansen om posities terug te pakken. De Red Bull Ring is in dat opzicht vergelijkbaar, terwijl Circuit Gilles Villeneuve met zijn beroemde haarspeldbocht en lange achterste rechte stuk eveneens garant staat voor sterk en attractief racen.

Verdient Bahrein meer krediet?

Foto door: Mark Sutton / Motorsport Images

Stuart Codling – Spa levert vaak genoeg

Goede circuits voor coureurs zorgen lang niet altijd voor meeslepend racen. Dat blijkt wel uit het feit dat de twintigste verjaardag van de laatste écht memorabele Japanse Grand Prix op Suzuka inmiddels is gepasseerd – Kimi Raikkonens opmars van P17 naar de zege in 2005. Met pijn in het hart heb ik Suzuka daarom lager ingeschaald. Het majestueuze Spa-Francorchamps stelt niet altijd teleur, maar doet dat wél vaak genoeg – meestal geholpen door het grillige microklimaat in de Ardennen – om van mij de hoogste score te krijgen. Bovendien zijn meer van de uitdagende secties toegankelijk voor toeschouwers dan op Suzuka. Voor een grauw, winderig oud vliegveld in the middle of nowhere (met excuses aan de onverzettelijke inwoners van Towcester) levert Silverstone zowel uitdaging als spektakel.

Interlagos maakt mijn top drie compleet om dezelfde redenen die Filip eerder noemde, gevolgd door de Amerikaanse en Canadese GP-locaties om uiteenlopende redenen; het baanontwerp van Montréal is wat vlak, maar somehow gebeurt daar altijd iets. Bahrain International Circuit heeft een compacte, slimme layout en is tot zijn recht gekomen sinds de overstap naar een nachtrace, geholpen door het schurende asfalt dat Pirelli-banden sloopt. Maar toch… ik heb het gevoel dat Oleg lijm stond te snuiven toen hij Bahrain op nummer een zette…!

Ronald Vording – Silverstone tikt beide vakjes aan

Een iconische layout en goed racen blijken vaak twee totaal verschillende dingen te zijn, zeker met de dirty-air-problemen die we in 2025 hebben gezien. Silverstone vormt daarop een uitzondering: de locatie van de allereerste WK-race in de Formule 1 is iconisch én heeft de afgelopen jaren volop sterke races opgeleverd. Hetzelfde geldt voor São Paulo, terwijl Spa-Francorchamps en Suzuka wat mij betreft nog altijd zeer hoog moeten eindigen op basis van hun spectaculaire layouts. Het omgekeerde geldt voor Bahrain International Circuit: niet iconisch als ontwerp, maar wel met voldoende ingrediënten voor goed racen – denk alleen al aan het duel tussen Leclerc en Verstappen in 2022.

2. Geschiedenis en sfeer

De tweede categorie draait om historie, sfeer en de beleving voor fans. De Formule 1 is niets zonder zijn rijke geschiedenis van 75 jaar, dus circuits die diep verankerd zijn in de F1-cultuur verdienen extra waardering. Tegelijkertijd hebben sommige nieuwere races een geweldige vibe en fanervaring neergezet en zijn ze razendsnel klassiekers geworden. Die twee kunnen – en moeten – naast elkaar bestaan.

Oleg Karpov – Niets overtreft Monza en zijn tifosi

Er zijn plekken op de F1-kalender waar je de sfeer meteen voelt en er volledig in opgaat. En die sfeer komt in allerlei vormen. Circuit de Monaco meemaken, met de haven, afgesloten wegen en de pure logistieke chaos van een Grand Prix-weekend, is echt uniek. Daartegenover staat de festivalsfeer van Zandvoort en Silverstone, en de complete gekte in de paddock tijdens de Mexicaanse Grand Prix. Al deze races zijn uniek en niet met elkaar te vergelijken, wat het enorm lastig maakt om ze te rangschikken.

Maar voor mij gaat er niets boven de Italiaanse Grand Prix op Autodrómo Nazionale Monza. De charme van het Parco di Monza, gecombineerd met de ongeëvenaarde passie van de tifosi, is simpelweg onovertroffen. Ook de Red Bull Ring staat hoog op mijn lijst. Dat circuit is de afgelopen jaren totaal veranderd, met hordes Max Verstappen-fans die Oostenrijk een week lang omtoveren tot een Nederlandse provincie. Voeg daar het prachtige landschap van Stiermarken aan toe, plus de lokale gasthofs en restaurants, en je hebt een fantastische totaalervaring.

Ronald Vording – De Japanse fans zijn ongeëvenaard

Als het gaat om beleving en fanenthousiasme, is Japan voor mij ongeëvenaard. De fans zijn extreem respectvol en verkleden zich op de meest creatieve manieren. Dat alleen al maakt een bezoek aan Suzuka tot een ervaring op zich. Elders voel je de historie en de passie van de tifosi in Monza, terwijl Monaco uniek blijft vanwege de setting. Met een fotografenhesje kun je daar pal achter de vangrails staan en de auto’s voorbij zien razen. Dat maakt de trackside-ervaring absoluut uniek – en elk jaar opnieuw een persoonlijk hoogtepunt van het F1-seizoen. Dichter bij de actie kom je simpelweg niet.

De Tifosi nemen in Monza bezit van start-finish.

Foto door: Sam Bagnall / Motorsport Images

Stuart Codling – Monza is een werkelijk magnifieke locatie

Met zijn ligging in het park, ritselende bomen, afbrokkelende betonnen kombochten, oude tijdwaarnemingstorens en bovenal de intens gepassioneerde fans is Autodrómo Nazionale Monza ongeëvenaard als het gaat om historie en sfeer. Loop achter de tribunes langs en je kunt je moeiteloos voorstellen hoe Fangio, Farina en Ascari aan de andere kant voorbij raasden. Het is simpelweg een magnifieke locatie. Sfeer moet echter ook inclusief zijn, en dat is de reden waarom ik de Red Bull Ring buiten mijn top tien heb gelaten. De afgelopen seizoenen waren er te veel problemen rond veiligheid en algemeen wangedrag om dat te negeren.

Jake Boxall-Legge – Suzuka heeft iets bijzonders

Veel van mijn collega’s kiezen voor Monza, maar ik sluit me aan bij Ronald en ga voor Suzuka. Monza heeft een uitzonderlijke sfeer en meer dan een eeuw aan geschiedenis, maar Suzuka heeft simpelweg iets speciaals. Monza is onlosmakelijk verbonden met Ferrari, en de zee van Rosso Corsa op de tribunes weerspiegelt dat perfect. Suzuka voelt daarentegen meer als een viering van de Formule 1 als geheel, in plaats van van een team of coureur. Zelfs safetycarchauffeur Bernd Mayländer krijgt er zijn eigen spandoek.

Verderop in mijn ranglijst staat Spa-Francorchamps, een populair bedevaartsoord voor fans van over de hele wereld. Interlagos beschikt dan weer over een bijna magische, door Ayrton Senna geïnspireerde sfeer. Die bereikte dit jaar nieuwe hoogten dankzij de brede Latijns-Amerikaanse steun voor Gabriel Bortoleto, Franco Colapinto en ereburger Lewis Hamilton.

3. Locatie

Het derde criterium is de bredere ligging van het circuit en de aantrekkingskracht daarvan. Wat heeft de gaststad of -regio naast het circuit te bieden? Voor zowel fans als teamleden is alles buiten de baan een essentieel onderdeel van de totale Grand Prix-ervaring.

Filip Cleeren – Melbourne nipt beter dan São Paulo en Singapore

We hebben het enorme voorrecht om naar enkele van ’s werelds mooiste steden te reizen. Voor mij steekt Melbourne er net bovenuit, vóór São Paulo en Singapore. Die combinatie van stedelijk leven en natuur, een veelzijdige eetcultuur en een ontspannen levensstijl is moeilijk te overtreffen. Ik ben ooit na een Spaanse Grand Prix naar Barcelona verhuisd, en van alle andere steden op deze lijst is Melbourne waarschijnlijk de plek waar ik mezelf ook zou zien wonen. Wat helpt, is dat Albert Park midden in de stad ligt. Fans kunnen simpelweg op de tram stappen om naar het circuit te gaan. De sfeer is nog intenser wanneer Australië de seizoensopener organiseert: tijdens raceweek neemt de Formule 1 de stad volledig over, op een manier die je maar op weinig andere plekken ziet.

Het is belangrijk om traditionele stratencircuits te behouden, maar tegelijk is het goed te begrijpen waarom Liberty Media zo enthousiast is over dit soort 'destination cities'. De kunst zit hem in het vinden van de juiste balans.

Stuart Codling – Austin raakt de juiste snaar

Net buiten de stad, maar dichtbij genoeg om geen probleem te zijn: Circuit of the Americas heeft een duidelijke eigen identiteit en ligt bovendien vlak bij het levendige en bohemienachtige Austin. Misschien speelt er bij mij wat recente herinnering mee, omdat ik de Australische Grand Prix al jaren niet meer heb bezocht, maar COTA staat voor mij hoog op de lijst. Een kenmerk van het tijdperk van Bernie Ecclestone was de verschuiving naar afgelegen circuits, ver weg van alles en iedereen. Als de Formule 1 haar publiek echt wil laten groeien, moet de sport juist de grote wereldsteden omarmen. Dan wordt een Grand Prix automatisch onderdeel van een vakantie en spreekt het een breder publiek aan. Het Autódromo Hermanos Rodríguez in Mexico is daar een uitstekend voorbeeld van: een bestemming in een stad die op zichzelf al bijzonder de moeite waard is om te bezoeken.

Melbourne's Albert Park grijpt je meteen de eerste keer dat je er voor een Formule 1-race komt.

Foto door: Glenn Dunbar / Motorsport Images

Ronald Vording – Waarom ik geniet van de races in de VS

Ik ben de enige met twee Amerikaanse steden in mijn top drie, en dat vraagt om enige uitleg. Eerlijk is eerlijk: puur gekeken naar de klassieke F1-beleving en met een ouderwets racehart horen deze locaties niet bovenaan. Maar als je het bredere plaatje bekijkt, geniet ik enorm van wat deze regio’s te bieden hebben. Ik vind het heerlijk om wat extra tijd door te brengen in Florida en de Florida Keys te verkennen, of om te gaan wandelen in de nationale parken van Californië en Nevada – of zelfs bij de Grand Canyon. Dat maakt deze bestemmingen de moeite waard, net zoals Japan dat is dankzij een paar extra dagen in Tokio, of Singapore door de veelzijdigheid van die stad.

Juist deze categorie is waarschijnlijk de lastigste om te rangschikken. Wat doe je bijvoorbeeld met Boedapest, Bakoe of Oostenrijk? Als de afgelopen jaren mij iets hebben geleerd, dan is het dat vrijwel alle F1-bestemmingen hun eigen charme hebben.

Jake Boxall-Legge – Iedereen houdt van Melbourne

Dit was de makkelijkste keuze: iedereen houdt van Melbourne. Het is een stad van sport en cultuur, met geweldige koffie en vriendelijke mensen. De ligging van het circuit midden in de stad maakt de reis naar het werk een plezier, met wandelingen door Albert Park onderweg. Omdat het tijdschema doorgaans gunstig is voor wie op het circuit werkt, blijft er ’s avonds ook tijd over om te genieten van live entertainment en de uitstekende culinaire scene. Suzuka is eveneens leuk: omdat het een lange reis is, loont het om een paar dagen eerder te gaan en Tokyo of Osaka te verkennen, voordat je met de Shinkansen [hogesnelheidstrein] naar Nagoya reist.

Ook Singapore en Montréal stonden hoog op mijn lijst, vooral vanwege het eten – beide reizen bereidde ik voor door afleveringen van Anthony Bourdain’s The Layover te kijken. De jaarlijkse verkeerschaos in Montréal zette die stad nét achter Singapore. En tot slot verdient Budapest zeker een eervolle vermelding: ga voor de race, maar blijf voor de overvloed aan restaurants en indrukwekkende architectuur.

4. Circuitfaciliteiten.

De vierde categorie draait om de faciliteiten van het circuit. Hoe prettig is het om er te werken en de actie te volgen? Hoe makkelijk kom je het terrein op en weer af? Eén duidelijke trend springt eruit: de nieuwste F1-locaties laten veel van Europa’s traditionele circuits op dit vlak steeds verder achter zich.

Filip Cleeren – Red Bull Ring is een Europese oase

Dit is een ranglijst bekeken vanuit het perspectief van een journalist, dus vergeef me dat ik waarde hecht aan praktische zaken zoals een ruim en gunstig gelegen mediacentrum dat daadwerkelijk uitzicht biedt op het rechte stuk. Dat was ooit vanzelfsprekend, maar media worden steeds vaker weggedrukt ten gunste van VIP-ruimtes. Op een Europees continent dat het op faciliteiten vaak aflegt tegen de flyaway-races, is de indrukwekkende Red Bull Ring in Spielberg een welkome oase.

Circuit of the Americas eindigt bij mij op de tweede plaats dankzij zijn uitstekende allroundfaciliteiten, terwijl ik ook groot fan ben van het gemak waarmee je in Marina Bay Street Circuit gewoon naar het circuit kunt lopen.

Oleg Karpov – Oostenrijk is buitencategorie

Hermann Tilke en zijn bureau krijgen vaak kritiek op hun circuitontwerpen – naar mijn bescheiden mening meestal onterecht – maar het architectenbureau uit Aken weet wél hoe je goede circuitinfrastructuur neerzet. De faciliteiten op moderne circuits verschillen dag en nacht van de ‘oude’ Barcelona’s en Spa’s, al zijn sommige historische banen de afgelopen jaren flink opgeknapt. De nieuwe pitgebouwen op Silverstone en recent ook op de Hungaroring zijn daar goede voorbeelden van. Toch overtreffen de luxueuze omstandigheden op circuits als Yas Marina Circuit en Lusail International Circuit zelfs deze gerenoveerde klassiekers. Maar zelfs binnen die categorie is de Red Bull Ring bijna uniek. Journalisten zijn daarin waarschijnlijk bevooroordeeld, simpelweg omdat het mediacentrum op het Oostenrijkse circuit een waar paradijs is: een uitstekende werkplek met een gigantisch panoramisch uitzicht over vrijwel het hele circuit.

Jake Boxall-Legge – Hier blinken de races in het Midden-Oosten uit

Hoewel er terechte kanttekeningen te plaatsen zijn bij de waarde van sommige circuits in het Midden-Oosten – al geldt dat net zo goed voor andere locaties op de F1-kalender – valt niet te ontkennen dat de faciliteiten er over het algemeen uitstekend zijn. Bahrain International Circuit zette de trend met grootschalige infrastructuur, een ruime paddock en zelfs een villa per team. Toch vind ik dat Yas Marina Circuit dit concept nog slimmer heeft doorontwikkeld. De enorme schermen zorgen ervoor dat je niet twee uur lang met een stijve nek omhoog hoeft te kijken, het mediacentrum ligt midden in de paddock en er is zelfs een haven voor wat rust en reflectie. Bovendien kunnen de teams allemaal vlak bij het circuit verblijven, aangezien Yas Island beschikt over een groot aanbod aan hotels. Op het vlak van faciliteiten zetten deze locaties de standaard waar veel andere circuits zich nog aan moeten meten.

De meeste overzeese races hebben geweldige faciliteiten, terwijl Europese locaties achterblijven.

Foto door: Andrew Ferraro / LAT Images via Getty Images

Stuart Codling – Austin nipt beter dan Mexico

Ik zie dat Jake zich heeft aangesloten bij Olegs ‘lijm-snuifclub’ door Yas Marina Circuit bovenaan deze lijst te zetten! Elk jaar voelt het alsof dit circuit voor het eerst een Grand Prix organiseert, zo eindeloos is de reeks beginnersfouten. Je kunt niet eens bij de plek komen waar je je accreditatie moet ophalen zonder te worden uitgescholden door een beveiligingsmedewerker. Nee, dank je – ik pas.

Ik hecht niet per se aan een groot raam in het mediacentrum met uitzicht op het rechte stuk, en daarom waardeer ik Circuit of the Americas en Autódromo Hermanos Rodríguez hoger dan diverse andere locaties met betere zichtlijnen. Beide circuits zijn uiterst praktisch wat betreft toegang tot de paddock, bieden een prettige, sociale werkomgeving en serveren uitstekende lokale gerechten (al zullen vegetariërs daar mogelijk anders over denken). In voorgaande jaren zou Mexico nog boven Austin hebben gestaan, puur vanwege de betere koffie. Maar in 2025 werden de barista’s ingeruild voor drie automaten, waarvan er steeds maar een werkte. Ja, ja — problemen van de eerste wereld…

Onze top 10 overall