On this day: Tony Blair opnieuw onder vuur om banden met Ecclestone

Op 19 maart 1998 kwam de Britse premier Tony Blair opnieuw onder vuur te liggen vanwege zijn banden met Formule 1-baas Bernie Ecclestone, nadat bleek dat hij een hospitality-gift ter waarde van 1.500 pond niet had gemeld bij het Britse parlement.

Blair had samen met zijn familie de Britse Grand Prix op Silverstone bijgewoond als gast van Ecclestone, destijds de dominante commerciële kracht achter de Formule 1. Volgens de regels van het Lagerhuis moeten alle giften boven de 215 pond worden geregistreerd. Dat was in dit geval niet gebeurd.

De overtreding werd vastgesteld door Sir Gordon Downey, de parlementaire toezichthouder op ethiek. Blair erkende de fout en beloofde zich voortaan strikt aan de regels te houden. Op zichzelf leek het een relatief klein incident, maar de politieke impact was groot - vooral door de bredere context waarin het plaatsvond.

Nasleep van grotere F1-rel

De ophef rond de gift stond niet op zichzelf, maar maakte deel uit van een veel grotere controverse die eind 1997 losbarstte. En die draaide om geld, politieke invloed en een cruciaal besluit voor de Formule 1.

Eerder dat jaar had Ecclestone 1 miljoen pond gedoneerd aan de Labour-partij, vlak voor de verkiezingsoverwinning van Blair. Kort daarna bezocht hij Downing Street, waar hij pleitte voor een uitzondering voor de Formule 1 op een voorgenomen Europees verbod op tabaksreclame.

Dat verbod vormde een directe bedreiging voor de sport. In de jaren negentig waren tabakssponsors – van Marlboro tot Rothmans – de financiële ruggengraat van veel teams. Een onmiddellijk verbod zou grote economische gevolgen hebben.

Opvallend genoeg koos de Britse regering aanvankelijk voor precies zo’n uitzondering voor de Formule 1, terwijl andere sporten die niet kregen. Die combinatie – een miljoenendonatie én een politiek gunstige beslissing – leidde tot beschuldigingen van belangenverstrengeling.

Zowel Ecclestone als de regering ontkende dat er een verband was. Ecclestone hield vol dat hij "nooit om een gunst had gevraagd", terwijl Downing Street benadrukte dat de beslissing op economische gronden was genomen, onder meer vanwege mogelijke banenverliezen.

De druk werd echter zo groot dat Labour uiteindelijk besloot de donatie terug te storten. Daarmee probeerde de regering de crisis te bezweren, maar de reputatieschade was al aangericht.

Waar Ecclestone in 1997 nog een supporter van Labour was, keerde hij zich later publiekelijk tegen Blair.

Foto door: Motorsport Images

Een gevoelige kwestie

In dat licht kreeg ook de niet-gemelde gift van 1.500 pond extra gewicht. Wat normaal gesproken een administratieve fout zou zijn geweest, werd nu gezien als onderdeel van een patroon: een te nauwe relatie tussen de politieke top en de machtigste man in de Formule 1.

Zeker omdat Blair persoonlijk als gast van Ecclestone aanwezig was op Silverstone, was transparantie cruciaal. De affaire onderstreepte hoe kwetsbaar de regering was geworden voor elke nieuwe onthulling rond die relatie. Opvallend genoeg verslechterde de relatie tussen beide mannen in de jaren daarna sterk. Waar Ecclestone in 1997 nog een supporter van Labour was, keerde hij zich later publiekelijk tegen Blair.

In 2000 haalde de Formule 1-baas hard uit en beschuldigde hij de premier van verraad. Hij stelde dat hij met de partij had afgesproken om te zwijgen over de donatie, maar dat Blair zich daar niet aan had gehouden.

"Ik zei tegen die clowns: als iemand me met een machinegeweer tegen de muur zet, bevestig noch ontken ik ook maar iets over de donatie", zei Ecclestone. "Ze zeiden dat zij hetzelfde zouden doen. Even later is Blair gaan praten. Het is derderangs gedrag."

De uitspraken maakten duidelijk hoe explosief de kwestie was geworden, zelfs jaren na dato.

Een dossier dat bleef terugkomen

De Ecclestone-affaire groeide uit tot een van de eerste grote integriteitskwesties van het New Labour-tijdperk. Voor een regering die juist was verkozen met de belofte om een einde te maken aan politieke "sleaze", was dat bijzonder pijnlijk.

De vergeten gift van 19 maart 1998 was daarbij slechts een klein onderdeel, maar wel een dat de kern van het probleem blootlegde: de ongemakkelijke en soms ondoorzichtige relatie tussen de wereld van de Formule 1 en de Britse politiek.

De affaire geldt tot op de dag van vandaag als een van de meest spraakmakende kruispunten tussen sport en politiek in de moderne F1-geschiedenis.