Bearman kritisch: "Overtake-knop liet andere auto's op F2 lijken"

Op het semi-stratencircuit van Albert Park was Oliver Bearman lang in een duel met rookie Arvid Lindblad verwikkeld. De twee wisselden regelmatig van positie en hoewel dat op papier als een goed duel klinkt, keek Bearman daar anders naar. "Het was niet echt een leuk duel. Ik zat daar zo'n twintig tot dertig ronden vast achter hem", verzucht de Haas F1-coureur, die Lindblad uiteindelijk wel versloeg voor de zevende plaats.

"Het is lastig, want wat je wint met de boostmodus – of eigenlijk de overtake-modus – is bijna niets. Het is ongeveer één tiende, en je verliest veel meer dan dat in de vuile lucht. Dat is op dat moment erg frustrerend."

"Ik had op dat moment een goed tempo", vervolgt Bearman. "Arvid verdedigde heel goed en gebruikte de prestaties van zijn auto uitstekend, dus alle respect voor hem. Maar het was wel frustrerend, omdat zij ook een erg sterke krachtbron hebben, wat hen helpt. Ik zat gewoon vast: één seconde, één seconde, één seconde."

Oliver Bearman genoot niet van het lange duel met Arvid Lindblad om de zevende plaats.

Foto door: Peter Fox / Getty Images

Volgens Bearman werkte DRS de afgelopen jaren veel beter als een hulpmiddel voor inhalen. "Vorig jaar kan je tenminste nog iets winnen met DRS", stelt hij. "Het verschil met DRS op dit circuit was vorig jaar zes tienden, en het inhaalverschil ongeveer negen tienden."

"Dus als je een beetje sneller was, had je na tien of vijftien ronden wel een kans om in te halen. Nu is het maar één tiende met hetzelfde inhaalverschil. Het kostte me bijna dertig ronden – of zo'n twintig – om hem voorbij te komen. Met hetzelfde tempo had ik hem vorig jaar waarschijnlijk in drie ronden ingehaald. Dus dat was wel een beetje frustrerend."

Wel genoot Bearman nog van de start van de race. "Ik weet eigenlijk niet precies wat er gebeurde. Ik dacht gewoon: ik probeer die boostknop eens en kijk wat er gebeurt. En ik vloog iedereen op de rechte stukken voorbij. Dat was best grappig", lacht hij.

Formule E-vergelijking

Uiteindelijk overheerste bij Bearman echter wel het gevoel dat het racen op de baan met de nieuwe auto's "een beetje" op een videogame lijkt. "Het voelde alsof ik in een Formule 1-auto zat en iedereen anders in een Formule 2-auto", doelt hij op het inzetten van de batterij op de juiste momenten. "Maar daarna moet je de batterij weer opladen, anders ben je op het volgende rechte stuk kansloos.

"Dus er is veel om over na te denken. Het is best ingewikkeld. Maar omdat ik uiteindelijk als zevende ben geëindigd, ben ik wel tevreden, ook al was de auto dit weekend niet het leukst om mee te rijden."

Met die woorden sluit Bearman zich aan bij de kritiek die Lando Norris ook al had gedeeld. Hij sprak namelijk van "kunstmatige" inhaalacties door de overtake-knop. "Eerlijk gezegd is het een beetje belachelijk dat zo'n knop zo'n groot verschil maakt, en dat je daarna op het volgende rechte stuk zoveel verliest", stelt hij.

"Het is ook erg niet-lineair: wat je wint op het rechte stuk met de boost is ongeveer een kwart van wat je op het volgende rechte stuk verliest. Dus tenzij je de inhaalactie meteen aan het begin van het rechte stuk afrondt – dus uit de bocht komt, meteen voorbijgaat en daarna alleen maar energie terugwint – pakken ze je op het volgende rechte stuk gewoon weer terug. En dat is geen racen, dat is Formule E", besluit Bearman.