Norris en Verstappen presteerden boven verwachting in Hongarije

Telkens wanneer iemand suggereert dat een coureur 'boven zijn materiaal uitstijgt', moet ik denken aan James Vowles' korte terzijde bij Sky Sports, waarin hij op kenmerkende pedante wijze stelde dat het fysiek onmogelijk is om boven je materiaal uit te stijgen. Je kunt de auto niet sneller rijden dan waartoe hij in staat is, dat is gewoon wetenschap. Vowles' Wet, laten we het zo noemen.

Maar wanneer een coureur een behoorlijk goed weekend heeft gehad en heeft overstegen wat aanvankelijk mogelijk werd geacht, moet het mogelijk zijn dat te prijzen zonder Vowles' Wet erbij te halen. Laten we het "meer leveren dan verwacht" noemen.

Het zit zo: een coureur kan niet boven een Mini Cooper uitstijgen en 22 F1-auto's op de baan verslaan, dat is gewoon fysiek onmogelijk, maar het is niet onmogelijk om (in deze hypothetische situatie althans) een Grand Prix te winnen. Je hebt er alleen voor nodig dat alle anderen lekker vroeg uitvallen, en voilà, je hebt meer geleverd dan verwacht. Hopelijk doet deze nieuwe definitie bij niet al te veel natuurkundigen alarmbellen afgaan; je stelt je voor dat "JV" telkens wanneer "boven je materiaal uitstijgen" wordt genoemd, wordt begroet met een klein mentaal beeld van Breaking Bads Hector Salamanca en zijn kakofonische onenigheid.

Ik denk dat het redelijk zou zijn om te stellen dat zowel Lando Norris als Max Verstappen dit jaar het predicaat "meer leveren dan verwacht" waard zijn geweest. Verwikkeld in de verrassend intense titelstrijd van vorig seizoen, die er voor de buitenwereld uitzag als een door McLaren gedomineerde 'na u, meneer'-deal totdat Verstappen het feest kwam verstoren, hebben de twee dat niet kunnen voortzetten nu Mercedes en Ferrari dit seizoen het leeuwendeel van de trofeeën hebben binnengehaald.

Hongarije was de eerste keer dit jaar dat Norris en Verstappen als eerste en tweede finishten, waarbij het duo in 2025 vijf keer tegelijkertijd de eerste twee posities bezette (al was het meestal andersom). Hun lot was op de Hungaroring volledig verschillend; Norris had plots een auto onder zich die in staat was in racetempo de ene mokerslag na de andere uit te delen, terwijl Verstappen zwoegde met een Red Bull die kampte met de gebruikelijke pijnpunten: harde terugschakelmomenten, minder dan wenselijke rijeigenschappen en een losse achterkant.

In beide gevallen leverden beide coureurs meer dan verwacht; McLaren verwachtte niet per se te winnen, en Red Bull had zeker geen vertrouwen in een podium.

When McLaren had the chance to win, Norris threw everything at making it his victory (Turn 2 notwithstanding)

Photo by: Alastair Staley / LAT Images via Getty Images

Dit was geen eenmalige uitschieter, maar tekenend voor hun seizoenen. Iedereen weet hoe goed Verstappen is en, hoewel hij een aanzienlijk deel van het seizoen over de boordradio heeft geklaagd, lijkt dat voor hem juist een uitlaatklep te zijn om op zijn best te presteren. In 2023 was duidelijk dat Verstappen, wanneer hij een race leidde, metronomisch kon zijn op een niveau boven zijn concurrenten.

Toch lijkt hij iets speciaals te bewaren voor de momenten waarop hij met de rug tegen de muur staat; wanneer de omstandigheden verraderlijk zijn of wanneer zijn auto hem in de steek laat. Hij heeft die momenten van tegenslag natuurlijk niet nodig om zijn klasse te tonen. Maar in zijn verzet vindt hij een extra niveau, alsof hij wil zeggen: "de wereld is tegen me, maar ik ben zoveel beter". Hij wil het beste uit de mensen om hem heen halen en als hij niet het gevoel heeft dat hij dat krijgt, zal hij proberen het verschil goed te maken.

Dat is een eigenschap die hij deelt met Lewis Hamilton. Het verschil hier is dat Hamilton die aanpak niet per se omarmt; als er iets is, vindt de zevenvoudig kampioen die bijzonder ongemakkelijk. Kijk bijvoorbeeld naar 2025: toen het seizoen uit de hand begon te lopen, was Hamilton merkbaar teruggetrokken, alsof hij in real time mentaal de puzzel probeerde op te lossen. Het is misschien niet zo'n directe reactie van Hamiltons kant; hij verkiest het om even in winterslaap te gaan, de boel op te schudden, en mensen mee te nemen in zijn opwaartse vlucht.

Naast Antonelli en Hamilton zijn Verstappen en Norris tot nu toe twee van de best presterende coureurs van het seizoen geweest

Norris is iets meer de archetypische Brit; ja, hij zal lekker ouderwets klagen over onbeduidende zaken, maar in crisistijden is hij een kop-omlaag-en-doorgaan-type, en ik denk dat dat tot dusver in 2026 duidelijk is gebleken. Misschien in zijn eerdere carrière onterecht weggezet als iemand die onder druk bezwijkt, maar Norris heeft in de eerste 11 races vrijwel elke kans gegrepen die op zijn pad kwam, en de belangrijkste verzachtende factoren waren de betrouwbaarheid en de strategische beslissingen. Misschien hoort dat bij de situatie van een pas gekroonde wereldkampioen, waarbij de behoefte om jezelf te bewijzen op de schoorsteenmantel wordt vervangen door de trofee van de coureurstitel.

Een van de bepalende kenmerken van 2026 is de vrijwel onmiddellijke opleving geweest die meestal kwam met een updatepakket van redelijke omvang. McLaren nam een flink pakket mee naar Miami, en Norris was meteen een kanshebber voor de zege - het was alleen de timing van de pitstop die de overwinning op Kimi Antonelli verhinderde, omdat de Italiaan de undercut succesvol liet werken. Hongarije bracht opnieuw een opleving, en Norris maakte er optimaal gebruik van.

Een andere kritiek die op Norris en Verstappen is geuit, meestal door het meer partijdige publiek, is dat ze louter "car merchants" zijn - coureurs die onzichtbaar worden wanneer ze niet het beste materiaal hebben. Dat is een fundamenteel misverstand over F1. Het is veel moeilijker om regelmatig te winnen wanneer de auto niet de beste op de grid is; er zijn ook baanspecifieke prestatiewisselingen om rekening mee te houden.

Verstappen finds an extra level when he feels the world's against him

Photo by: Guido De Bortoli / LAT Images via Getty Images

Verstappen heeft dat in zijn carrière al meerdere keren weerlegd, al zal dat sommigen er niet van weerhouden zijn prestaties te bagatelliseren. Hoe dan ook is 2024 misschien een beter voorbeeld hiervan dan 2025; in '24 werd Red Bull in de ontwikkelingsrace voorbijgestreefd door McLaren en Ferrari, maar Verstappen was verstandig genoeg om op de punten te rijden en zich te richten op het maximaliseren van het gegeven resultaat in een raceweekend.

Lees ook:

Formule 1Vasseur erkent: 'zeer slecht' optreden van Ferrari in Hongaarse GP

De eerste plaats is voor een coureur in een race misschien niet de voorwaarde voor succes; het kan de derde zijn, of de vijfde, en de meedogenloze top-zes-consistentie van de Nederlander was het fundament van zijn titelwinst. Sao Paulo was dat jaar wellicht de spijker in de doodskist van Norris, toen Verstappen de kans greep om te schitteren in de stortregens op Interlagos.

Norris heeft ter vergelijking een groter deel van zijn carrière in mindere auto's doorgebracht - maar je moet kijken naar de waarde die hij in die gegeven situaties bracht. Neem bijvoorbeeld het begin van 2023, toen McLaren serieus in de problemen zat met zijn MCL60 aan het begin van het seizoen: gezien de basisprestaties van de auto bleef Norris onder de radar, maar stond hij klaar om broodnodige punten te pakken zodra zich ook maar de kleinste kans voordeed.

Toen McLaren hierop volgde met zijn forse updatepakket voor Oostenrijk, was de auto van 2023 plots in staat om vooraan mee te doen. Norris toonde dat gedurende de tweede helft van het jaar, en liet die vorm uiteindelijk uitgroeien tot een titelstrijd in 2024 die strandde - en daarna tot een poging in 2025 die, zo bleek, dat niet deed.

En dat is de kern: je kunt niet boven het materiaal uitstijgen dat je tot je beschikking hebt. Maar Norris en Verstappen hebben in 2026 meer geleverd dan op basis van hun auto's mocht worden verwacht. Naast Antonelli en Hamilton zijn ze tot nu toe twee van de best presterende coureurs van het seizoen geweest - en ze krijgen de verdiende beloning voor hun inspanningen.