Le Mans-winnaar en voormalig F1-coureur Hans Herrmann (97) overleden

De internationale autosportwereld rouwt om het overlijden van Hans Herrmann. De voormalig coureur, die onder meer uitkwam voor Porsche, Mercedes-Benz, Maserati en B.R.M., overleed op 9 januari. In een carrière die decennia omspande, behaalde Herrmann meer dan tachtig overwinningen, het merendeel daarvan in dienst van Porsche.

Herrmann reed niet alleen Grands Prix en alle grote langeafstandsraces van zijn tijd, maar verrichtte ook jarenlang ontwikkelingswerk in het Porsche-testcentrum in Weissach. “Het nieuws over het overlijden van Hans Herrmann heeft ons diep geraakt”, zegt Thomas Laudenbach, hoofd Porsche Motorsport. “Hij was een van de meest succesvolle fabriekscoureurs uit onze geschiedenis. Met zijn overwinning in de 24 uur van Le Mans in 1970, samen met Richard Attwood in de Porsche 917, heeft hij geschiedenis geschreven.” Die zege betekende niet alleen een persoonlijk hoogtepunt voor Herrmann, maar ook de allereerste algehele Le Mans-overwinning voor Porsche – een mijlpaal die het merk definitief op de kaart zette in de langeafstandsracerij.

Hans Herrmann werd geboren op 23 februari 1928 in Stuttgart. Oorspronkelijk volgde hij een opleiding tot banketbakker, met het idee ooit het café van zijn moeder over te nemen. Dat plan maakte al snel plaats voor een loopbaan in de autosport. In 1952 debuteerde hij met een Porsche 356 tijdens een race op de Nürburgring – en won direct. Een jaar later volgde een klassezege in de 24 uur van Le Mans met een Porsche 550 Coupé, evenals de titel Duits sportwagenkampioen.

Zijn prestaties bleven niet onopgemerkt. Mercedes-Benz haalde hem binnen als fabrieksrijder, waardoor hij teamgenoot werd van grootheden als Juan Manuel Fangio en Stirling Moss. In 1954 finishte hij als derde in de Zwitserse Grand Prix met de Mercedes-Benz W196. In totaal nam hij in de jaren vijftig en zestig deel aan achttien Grands Prix. Tegelijkertijd bleef Herrmann actief voor Porsche in de kleinere klassen en boekte hij klassezeges in onder meer de Carrera Panamericana en de Mille Miglia. Laatstgenoemde race leverde een iconisch beeld op: Herrmann die met zijn Porsche 550 Spyder bij een spoorwegovergang onder de slagbomen door glipte. Later zou hij dat moment samenvatten met de woorden: “Glück muss man haben.”

Na het terugtrekken van Mercedes uit de autosport volgden jaren bij Maserati, B.R.M., Borgward en telkens weer Porsche. In 1960 behaalde hij samen met Olivier Gendebien de eindzege in de 12 uur van Sebring, de eerste Porsche-overwinning in het WK voor sportwagens. Datzelfde jaar won hij de Targa Florio en werd hij Europees kampioen Formule 2.

Het absolute hoogtepunt volgde in 1970. Na een nipte nederlaag in Le Mans een jaar eerder keerde Herrmann terug met de Porsche 917. “Dat ik precies een jaar later alsnog kon winnen, maakte het extra bijzonder. Het was bovendien de eerste algemene Le Mans-zege voor Porsche – en het was mijn laatste race”, blikte hij later terug. Hij beëindigde zijn actieve loopbaan mede omdat hij in de sport al te veel vrienden had verloren.

Ook na zijn afscheid bleef Herrmann nauw verbonden aan Porsche, onder meer als ambassadeur en tijdens demonstraties met historische auto’s voor het Porsche Museum. Hans Herrmann laat zijn vrouw Magdalena, twee zoons en een kleinzoon na. Zijn naam blijft onlosmakelijk verbonden met de gouden jaren van Porsche in de internationale autosport.