Formule 1 GP van Monaco

De lange weg van Leclerc naar de F1-zege in Monaco

Charles Leclerc reed in Monaco naar de zege terwijl alles wat er de afgelopen jaren gebeurde voor zijn ogen flitste. Een overzicht van de lange weg die hij heeft afgelegd.

Racewinnaar Charles Leclerc, Ferrari

Vanaf kleins af aan was de grote droom van Charles Leclerc om in de Formule 1 door de straten van Monaco te racen. Als jong kereltje zat hij al in de bus op weg naar Casino Square, waar hij jaren later in een Ferrari voorbij reed. Het is de plek waar hij met zijn vader Herve zat te fantaseren over het winnen van de Grand Prix, de vader die net voordat de F1-droom werkelijkheid werd overleed. Het is de plek waar Leclerc met zijn vriend, mentor en peetvader Jules Bianchi bezig was met het realiseren van die droom. Ook Bianchi maakte de overwinning niet mee, hij stierf aan de gevolgen van een crash tijdens de GP van Japan in 2014.

Al die flitsen voor de ogen van Leclerc terwijl hij in de slotfase van de race in Monaco reed. "Ik merkte twee rondes voor het einde van de race op dat ik door de tranen in mijn ogen niet meer goed zag", vertelde de Monegask na afloop van ongetwijfeld zijn mooiste overwinning. "Ik dacht toen 'fuck Charles, dit kan nu niet! Je moet nog twee rondjes rijden. Ik moet zeggen dat ik vooral aan mijn vader dacht. Ik herinner me nog dat toen ik heel jong was ik met mijn vriendjes en vooral mijn vader de race bekeek. Mijn vader maakte racen voor mij mogelijk. Ik heb het idee dat ik nu niet alleen mijn eigen droom, maar ook de droom van hem heb laten uitkomen."

Zoveel pech

Zoals gezegd, Charles Leclerc en een race in Monaco ging vaker mis dan goed. In 2017 domineerde hij in de Formule 2 en leek op weg naar de overwinning in de hoofdrace. Toch ging het mis. Een technisch probleem zorgde ervoor dat alles in elkaar donderde.

Twee jaar later reed Leclerc namens Ferrari in F1 en was de eerstvolgende reële kans op een zege. Opnieuw viel het de verkeerde kant op. Op zaterdag maakte zijn team een verkeerde inschatting en hield hem in de slotminuten binnen. Dat zorgde ervoor dat hij in Q1 al eruit vloog. Inhalen op de smalle straatjes was toen al bijzonder lastig. Uiteindelijk bleek zelfs finishen een brug te ver. Een touché met Nico Hülkenberg zorgde voor een uitvalbeurt.

In 2021 spatte de Monegaskische droom pas op zondag uiteen, al was de oorzaak op zaterdag te vinden. Leclerc had de poletijd al op zijn naam, toen hij toch op zoek naar verbeteringen ging. Die poging eindigde met een stevige crash. Ferrari dacht na de kwalificatie de auto gerepareerd te hebben, maar op weg naar de grid bleek dat er een probleem met de aandrijving was. Repareren zou te lang duren, dus de race was voordat die begonnen was al over. "Het deed heel erg veel pijn toen ik terug in de garage kwam. Ik denk dat ik hier maar aan gewend moet raken. Ik heb hier nooit een race uitgereden en vandaag kon ik niet eens aan de race beginnen", baalde Leclerc na de dramatische dag.

Het moment dat Leclerc wist dat de droom over was.

Het moment dat Leclerc wist dat de droom over was.

Foto door: Mark Sutton / Motorsport Images

De gifbeker bleek echter niet leeg. Een jaar later had hij alle kansen op een zege, maar opnieuw gooide een strategische blunder van Ferrari roet in het eten. In plaats van winnen strandde Leclerc op P4. "Dit is echt een regelrechte ramp", sprak een furieuze coureur. "We hadden de overwinning in handen. Onze performance was goed genoeg, alles was goed. Ik wil antwoorden, want ik snap hier niets van. Dit moeten we beter doen."

Eindelijk valt alles op zijn plek

En nu 2024. Ferrari is met Frederic Vasseur bezig aan een opmars, waar ook Leclerc de vruchten van plukt. De Ferrari SF-24 is vergeleken met de voorgangers een stuk beter, iets wat op zaterdag in de kwalificatie duidelijk zichtbaar was. Een schitterende pole werd behaald. Leclerc wist maar al te goed dat een pole geen garantie voor overwinningen is, maar na een dominante vertoning op zondag was het hem dan eindelijk gelukt. 

En iedereen die in Monaco en ver daar buiten was mocht het weten. Leclerc schreeuwde de van blijdschap over de boordradio, waar ook de jaren van frustratie in verpakt zat. Eenmaal uit de auto sprong hij in de armen van zijn team, om later ook Vasseur én prins Albert innig te omhelzen. Het staatshoofd van Monaco stond met tranen in zijn ogen op het podium achter Leclerc, voor hem was het de eerste keer dat hij een landgenoot de race zag winnen. 

"Ik denk dat dit nog beter voelt omdat ik hier al twee keer vanaf pole mocht beginnen en toen niet won", vertelde Leclerc na de zege. "Ik geloofde nooit in de vloek, maar het was heel zwaar om twee keer zo dichtbij te komen en dan niet te winnen. Een keer kon ik niet eens beginnen, de andere keer maakten we niet de juiste keuze."

Diep van binnen kwamen er twijfels of hij überhaupt een keer kon winnen. "Je weet als coureur nooit wanneer en of je een race kan winnen, zeker niet in Monaco. Het is heel lastig circuit om goed onder de knie te krijgen. Je moet alles perfect doen", vertelde de blije Leclerc, die in dat laatste is geslaagd. Voor een weekend was hij de koning in het prinsdom.

Meer analyses:

Sluit je aan bij de Motorsport community

Praat mee
Vorig artikel Van de Grint vond F1-race Monaco niet saai: "78 rondes gefascineerd gekeken"
Volgend artikel Hoe een simpele regelverandering Monaco spannender kan maken

Beste reacties

Er zijn nog geen reacties. Wil je er één schrijven?

Meld je gratis aan

  • Snel toegang tot je favoriete artikelen

  • Stel alerts in voor breaking news en je favoriete coureurs

  • Laat je horen met de reactiemodule

Motorsport prime

Ontdek premium content
Abonneer

Editie

Nederland