Klassiekers in Imola: Alonso vs. Schumacher en Hamilton vs. Verstappen

De Grand Prix van Emilia-Romagna van aankomend weekend lijkt het voorlopige einde in te luiden van Imola als Formule 1-locatie. Het contract van het klassieke circuit ten zuidoosten van Bologna loopt af en op de kalender van 2026 is er geen ruimte meer om het te verlengen.

Het glooiende 4,909 kilometer lange circuit kent een rijke geschiedenis – bijna net zo lang als de officiële naam van de editie van 2025: de AWS Formula 1 Gran Premio del Made in Italy e dell'Emilia-Romagna.

Onlosmakelijk verbonden met een van de donkerste weekenden uit de F1-geschiedenis – toen Roland Ratzenberger en Ayrton Senna het leven lieten tijdens de Grand Prix van San Marino in 1994 – roept het afscheid van Imola gemengde gevoelens op. Het smalle en bochtige karakter maakt inhalen lastig, maar opnieuw verdwijnt een klassiek circuit van de kalender. Er zijn genoeg redenen om met weemoed terug te kijken op de Formule 1-jaren in Imola.

2005 – Alonso en Schumacher vechten klassiek duel uit

Fernando Alonso en Michael Schumacher feliciteren elkaar in parc fermé.

Foto door: Motorsport Images

De meest memorabele race in recente tijden is wellicht die van 2005, met een heroïsch gevecht tussen zevenvoudig wereldkampioen Michael Schumacher en de jonge uitdager Fernando Alonso. Na een dominant seizoen van Ferrari in 2004 leidde een verandering in de bandenreglementen tot een ommekeer: Renault, rijdend op Michelin, kreeg de overhand op het Italiaanse team, dat met Bridgestone onderweg was. Alonso en teamgenoot Giancarlo Fisichella verdeelden de zeges in de eerste drie races, terwijl Schumacher worstelde met een verouderde wagen. Pas vanaf de derde race bracht de F2005 beterschap.

Schumachers weekend in Imola begon moeizaam: hij kwalificeerde zich als veertiende na een fout in de kwalificatie op zondag, de tweede sessie van het destijds gebruikte systeem waarbij het gemiddelde van de tijden uit twee kwalificatiesessies werd gebruikt.

Fernando Alonso, Renault R25, leads Michael Schumacher, Ferrari F2005

Photo by: Motorsport Images

Toen polesitter Kimi Räikkönen met pech uitviel, nam Alonso de leiding over. De Spanjaard leek op weg naar zijn derde zege op rij, maar de Ferrari bleek verrassend competitief – een zeldzaamheid in 2005. Na een slimme pitstopstrategie en een stint achter de Toyota van Jarno Trulli kon Schumacher in de slotfase voluit gaan. Na zijn laatste tankstop kwam hij vlak achter Alonso de baan weer op.

De Ferrari was duidelijk sneller, maar zelfs met de lichtere auto's van 2005 bleek inhalen in droge omstandigheden bijzonder lastig. Alonso verdedigde met verve, hield Schumacher op afstand en kwam uiteindelijk twee tienden van een seconde eerder over de finish. Het voelde als een symbolische wisseling van de wacht. Ironisch genoeg zou de race lang niet zo legendarisch zijn geweest als inhalen op Imola eenvoudiger was geweest – Schumacher had dan snel voorbij Alonso kunnen gaan en met de overwinning aan de haal kunnen gaan. Maar juist dankzij het karakter van het circuit werd dit duel een klassieker, mede doordat Alonso de kunst van het verdedigen onder de knie had.

1985 – Senna en Prost slachtoffer van dorstige turbomotoren

Ayrton Senna vecht met zijn latere aartsrivaal Alain Prost in Imola.

Foto door: Motorsport Images

De GP van San Marino van 1985 is om heel andere redenen onderdeel van de F1-folklore. In die tijd maakten Formule 1-auto's gebruik van krachtige, maar extreem dorstige 1,5-liter turbomotoren. Met een maximum van 220 liter brandstof werd racemanagement op sommige circuits een hachelijke zaak. Ter vergelijking: moderne F1-wagens verbruiken slechts 100 kilogram brandstof per race, wat veel zegt over de efficiëntie van de huidige – soms ondergewaardeerde – motorreglementen.

Imola was in 1984 al een probleemcircuit, toen drie auto’s zonder brandstof strandden. Maar in 1985 werd het pas echt spectaculair: drie verschillende leiders in de laatste vijf ronden, en geen van hen won de race.

Senna leek comfortabel op weg naar de overwinning in zijn Lotus, tot zijn wagen vier ronden voor het einde zonder brandstof kwam te staan. Stefan Johansson in de Ferrari nam de koppositie over, tot ook hij een ronde later moest opgeven door een elektronische fout bij de brandstofmeter. Daarna was het de beurt aan Alain Prost in de McLaren. Hij reed zichtbaar zuinig, schakelde vroeg op en rolde soms zelfs zonder gas te geven over het asfalt om brandstof te sparen. Hij kwam als eerste over de finish, maar daar hield de chaos niet op. Halverwege zijn uitloopronde kwam zijn auto tot stilstand omdat ook hij zonder brandstof kwam te staan. De McLaren-Porsche bleek twee kilogram te licht en werd na protesten en overleg tussen Ron Dennis en de wedstrijdleiding uit de uitslag geschrapt.

Elio De Angelis, teamgenoot van Senna, ging zo van een kansloze positie ineens naar zijn laatste overwinning in de Formule 1.

2021 – Verstappen en Hamilton trappen intense titelstrijd af

Max Verstappen slaat bij de start meteen toe en grijpt vanaf P3 de leiding.

Foto door: Jerry Andre / Motorsport Images

In de moderne tijd zijn klassiekers op Imola zeldzamer, maar de race van 2021 was een van de betere races. Niets maakt een technische baan spannender dan regen. Lewis Hamilton startte vanaf pole op intermediates, maar Max Verstappen had een uitstekende start vanaf plek drie en dook binnendoor in bocht 1 om de leiding te grijpen – een stevig duel dat het begin van hun felle titelstrijd markeerde.

Vroege crashes van Nicholas Latifi en Mick Schumacher zetten de toon, maar ook na de herstart bleef het spektakel groot. Hamilton probeerde Verstappen opnieuw aan te vallen, terwijl ook Lando Norris, Pierre Gasly en Carlos Sainz streden voor de top-zes. Halverwege ging het mis voor Hamilton, die van de baan gleed bij Tosa. Kort daarna crashte teamgenoot Bottas met George Russell op het rechte stuk – een angstaanjagend incident dat de race tijdelijk stillegde.

Sir Lewis Hamilton warmt zichzelf op met een bandenwarmer.

Foto door: Steve Etherington / Motorsport Images

Na de herstart vocht Hamilton zich terug van de achtste naar de tweede plek, al bleef Verstappen buiten bereik. De race had alles – spanning, crashes, comebacks – en bewees dat regen in Imola voor een spektakel kan zorgen.

Voor komend weekend wordt geen (serieuze) neerslag verwacht, wat het mogelijk laatste hoofdstuk van Imola’s F1-geschiedenis iets minder dramatisch maakt. Toch probeert Pirelli de show te redden met de introductie van de zachtste C6-band. Of dat voldoende is voor een passend afscheid, zal moeten blijken.