Hoe verhoudt zegerecord Max Verstappen zich met seizoenen Schumacher en Vettel?

In Mexico legde Max Verstappen beslag op het record van meeste overwinningen in één Formule 1-seizoen door zijn veertiende race van het jaar te winnen. Hiervoor deelden Michael Schumacher en Sebastian Vettel het record met dertien zeges, die zij behaalden in respectievelijk 2004 en 2013. Negen jaar later is dat record dus uit de boeken gereden door Verstappen, die er in de loop van de zomer steeds meer zicht op kreeg. Terwijl de vorm van Ferrari iets minder werd en de Red Bull Racing-coureur de zeges aaneen reeg, begon er gesproken te worden over het evenaren en verbreken van het oude record.

Verstappen zelf hield zich afzijdig in die discussie door iedere keer te benadrukken dat statistieken hem weinig doen. Ook zei hij dat dergelijke records tegenwoordig makkelijker te verbreken zijn nu er meer races worden gereden. Na Verstappens tiende zege van 2022 in Zandvoort zei Red Bull-teambaas Christian Horner nog tegen Motorsport.com: "Ik denk niet dat het hem interesseert. Hij kijkt gewoon niet naar dat soort dingen." Ook toen Motorsport.com na het veiligstellen van het record in Mexico aan de Nederlander vroeg of dergelijke uitspraken bedoeld waren om de focus te behouden, legde hij uit dat hij nooit echt interesse heeft gehad in records. Ook merkte hij op dat veel in de Formule 1 afhangt van "het totale pakket".

Maar hoe verhoudt Verstappens seizoen met 14 zeges - wat er 16 kunnen worden als hij ook de laatste twee races wint - zich tot de prestaties van Schumacher en Vettel? En wat moet Verstappen doen om dit de dominantste wereldtitel in de geschiedenis van de Formule 1 te maken?

Tekst gaat verder onder de foto.

Max Verstappen viert zijn overwinning in de Grand Prix van Mexico.

Foto: Steven Tee / Motorsport Images

De langere F1-kalender

Een factor die het op papier makkelijker maakt om dit soort records aan te vallen, is het feit dat de Formule 1-kalender in de loop der tijd flink is gegroeid. Ook een aanval op de meeste F1-zeges ooit - waarop Verstappen nu al zesde staat - wordt hierdoor in theorie iets makkelijker. Het neemt niet weg dat een coureur gedurende het seizoen op hoog niveau moet presteren. In een seizoen met 22 GP's moet een coureur nog altijd tweederde van alle races winnen om tot 14 overwinningen te komen. Procentueel gezien heeft Verstappen tot dusver 70 procent van de races in 2022 gewonnen (14 uit 20). Schumacher won in 2004 72,22 procent van de races (13 uit 18), terwijl Vettel op een percentage van 68,42 eindigde (13 uit 19).

Verstappen heeft Vettel procentueel dus al ingehaald en hij kan Schumacher ook passeren als hij in Brazilië en Abu Dhabi opnieuw wint. Dan eindigt hij het seizoen met een winstpercentage van 72,72 procent, waarmee hij alleen Alberto Ascari (6 zeges in 8 races in 1952, 75 procent) nog voor zich moet dulden. Mocht Verstappen dit jaar niet meer winnen, dan daalt zijn winstpercentage tot 63,64 procent. In dat geval moet hij ook Schumachers 2002 en Lewis Hamiltons 2020 (11 zeges in 17 races) voor zich dulden qua winstpercentage. Het illustreert dat het recordaantal zeges wellicht iets makkelijker haalbaar is nu er meer races verreden worden, maar tegelijkertijd is er veel voor nodig om het hele seizoen consistent te winnen. Verstappen lijkt dat kunstje dit jaar uitstekend onder de knie te hebben.

Tekst gaat verder onder de foto.

Michael Schumacher won in 2004 maar liefst 13 van de 18 races in de F2004.

Foto: Peter Spinney / Motorsport Images

De dominantie van de auto's

Verstappen merkte zelf al op dat coureurs in de Formule 1 qua succes voor een groot deel afhankelijk zijn van het totale pakket dat zij tot hun beschikking hebben. Een goede auto is essentieel om in de buurt van de grote records te komen. Van de Red Bull RB18 kan inmiddels wel gezegd worden dat het een uitstekende bolide is, die op alle fronten goed uit de voeten kan. De auto heeft een uitstekende topsnelheid waarmee het zowel goed kan aanvallen als kan verdedigen. Tegelijkertijd blijft het voordeel qua topsnelheid behouden als er onderdelen op de auto worden gezet die meer downforce opwekken, wat de goede prestaties in Spa-Francorchamps en Suzuka deels verklaart.

Nog steeds kan er getwist worden of de RB18 de snelste auto van het veld is, aangezien Ferrari nog altijd regelmatig de overhand heeft in de kwalificaties. Wel staat inmiddels vast dat de auto van Red Bull duidelijk de beste auto van het veld is. Zo boekte Ferrari met de F1-75 slechts vier overwinningen, waarvan twee in de eerste drie races. Ook bij enkele andere races in de eerste seizoenshelft had Ferrari kans op de zege, hoewel Red Bull op dat moment al over de sterkere auto leek te beschikken in racetrim - een patroon dat eigenlijk al vanaf de eerste race in Bahrein zichtbaar was.

Van de F2004, waarmee Schumacher in 2004 de concurrentie oprolde, was meteen duidelijk dat het de beste bolide van het veld was. De Duitser wist 12 van de eerste 13 races te winnen, al moest hij diverse keren heel diep gaan om te zegevieren - denk aan legendarische Franse GP, waarin hij vier pitstops nodig had om Fernando Alonso en Renault te verslaan. Daar stond tegenover dat de concurrentie in de tweede helft van het seizoen een stuk groter was. Bij Vettel was in 2013 juist een omgekeerd patroon zichtbaar. Hij won vier van de eerste tien races nadat Mercedes en Ferrari goed tegenstand boden, maar wist uiteindelijk toch een record te vestigen met zijn RB9 door de laatste negen races op rij te winnen.

Tekst gaat verder onder de foto.

Met de RB9 wist Sebastian Vettel de laatste vier races van 2013 op zijn naam te schrijven.

Foto: Sutton Images

De tegenstand

Vroeg in het seizoen maakten fans zich op voor een titelstrijd tussen Verstappen en Charles Leclerc, maar de hoop daarop vervaagde al snel. Naarmate het seizoen vorderde, is de achterstand van Ferrari op Red Bull steeds iets groter geworden. Zo lijkt de F1-75 vooral last te hebben van hoge bandenslijtage. Leclerc bood aanvankelijk nog aardig partij, maar na diens fout in Frankrijk wist Verstappen al dat hij de wereldtitel zou gaan binnenslepen. Dat Ferrari inmiddels redelijk is weggezakt en er momenteel niemand aan Red Bull kan tippen, blijkt ook wel uit het feit dat Sergio Perez momenteel op de tweede plek in het kampioenschap staat met de tweede RB18.

Toch kreeg Verstappen in de eerste fase van 2022 meer tegenstand dan met name Schumacher in 2004. De F2004 was dermate dominant dat teamgenoot Rubens Barrichello met 29 punten voorsprong tweede werd in het kampioenschap - in een tijd dat een zege slechts 10 punten opleverde. Voor Vettel kwam de meeste tegenstand in 2013 van Fernando Alonso, die echter veel meer uit de Ferrari wist te halen dan mogelijk hoorde te zijn. De Spanjaard werd uiteindelijk nog wel tweede in het kampioenschap, voor Mark Webber in de tweede RB9.

De dominantste kampioen ooit?

Kunnen we Verstappen dan de meest dominante F1-kampioen aller tijden noemen? De laatste twee races van 2022 gaan uitwijzen of hij statistisch gezien beter gepresteerd heeft dan Schumacher en Vettel. De lengte van het seizoen en knappe comebacks in Hongarije en België zorgen er echter wel voor dat dit seizoen eruit springt. Dat geldt overigens ook voor het eerder aangehaalde F1-seizoen 2002, toen Schumacher 11 van de 17 races won. Dit 'perfecte seizoen' van de toenmalig Ferrari-coureur blijft ook een goede gegadigde, doordat hij alle races finishte én op het podium stond. Schumacher was destijds in absolute topvorm, iets wat dit jaar ook gezegd kan worden over de consistent en ijzersterk presterende Verstappen.

"Hij heeft nu de meeste Grands Prix in een jaar gewonnen en is daar binnen 20 races in geslaagd", zei Horner in Mexico. "Bovendien heeft hij twee sprintraces gewonnen en won hij niet alles van pole-position. Hij moest voor veel van deze overwinningen echt strijden. Als we aan het einde van het jaar terugkijken, dan heeft hij geen wiel verkeerd gezet. Hij heeft perfect gereden dit seizoen. Het is een ongelofelijk niveau van consistentie dat hij heeft laten zien."