Formule 1
Formule 1
26 sep.
-
29 sep.
Evenement is afgelopen
10 okt.
-
13 okt.
Evenement is afgelopen
24 okt.
-
27 okt.
Evenement is afgelopen
01 nov.
-
03 nov.
Evenement is afgelopen
14 nov.
-
17 nov.
Evenement is afgelopen
Volledige:

De 12 heftigste teamduels uit de Formule 1-historie

gedeeld
reacties

Sinds de dag dat raceteams meer dan één auto inzetten, is de teamgenoot de belangrijkste rivaal. Waar sommige teamgenoten in harmonie kunnen samenwerken, is het ook veelvuldig aardig mis gegaan. Dit zijn de twaalf heftigste gevallen.

De 12 heftigste teamduels uit de Formule 1-historie
Door:
Co-auteur: Charles Bradley
1 jan. 2019 18:50
Slider
Lijst

12: Esteban Ocon & Sergio Perez (Force India)

12: Esteban Ocon & Sergio Perez (Force India)
1/12

Foto door: Manuel Goria / Motorsport Images

Wat het management ook probeerde, dit tweetal vloog elkaar keer op keer in de haren. Dat resulteerde na de dubbele touché op Spa-Francorchamps 2017 al tot een raceverbod. Ocon claimde zelfs doodsbedreigingen van Mexicaanse fans te hebben ontvangen via social media. In 2018 ging het lange tijd vrij aardig, tot de aanrijding in Singapore. Perez duwde zijn teammaker in de openingsronde de muur in toen de Fransman de dappere buitenlijn koos. Wederom werd een raceverbod uitgevaardigd. Komend jaar vormt de zo nu en dan heetgebakerde Mexicaan een team met de eigenaar van Racing Point. Dat belooft spektakel!

11: Niki Lauda & Carlos Reutemann (Ferrari)

11: Niki Lauda & Carlos Reutemann (Ferrari)
2/12

Foto door: LAT Photographic

Na de levensbedreigende crash van Niki Lauda op de Nürburgring in 1976 stelde Ferrari Carlos Reutemann aan als zijn vervanger. De Brabham-rijder zou in 1977 de minzame maar zo nu en dan razendsnelle Clay Regazzoni vervangen. Lauda was woedend over de keuze van zijn teambazen. Eenmaal ontslagen uit het ziekenhuis deed de Oostenrijker er alles aan om zo snel mogelijk terug te keren. Hij eiste dat Ferrari in Monza een derde auto zou inzetten - dat kon nog in die tijd - en was prompt sneller dan zijn teamgenoten. Toen Lauda later de vraag kreeg of hij Reutemann als teamgenoot of als rivaal zag, antwoordde hij: “Geen van beide”. De Argentijn won de tweede race van 1977 maar Lauda pakte de titel.

10: Nigel Mansell & Alain Prost (Ferrari)

10: Nigel Mansell & Alain Prost (Ferrari)
3/12

Foto door: Sutton Images

Er zijn twee invalshoeken mogelijk voor deze kwestie: ofwel Prost was er een meester in het team zo te beïnvloeden dat ze ten koste van de teamgenoot aan zijn wil voldeden, of hij was een genie in mindgames waar Mansells paranoia niet tegen kon. Toen Prost voor het seizoen 1990 de overstap maakte naar Ferrari na zijn turbulente relatie met Senna bij McLaren (later daarover meer), werd Mansell beloofd gelijkwaardig en eerlijk behandeld te worden. Halfweg het seizoen gooide de Brit de handdoek in de ring en kondigde zijn pensioen aan. Hij was ervan overtuigd dat Prost (die in tegenstelling tot Mansell op Italiaanse les gegaan was) het team tegen hem opzette om een voorkeursbehandeling te krijgen.

9: Ayrton Senna & Elio de Angelis (Lotus)

9: Ayrton Senna & Elio de Angelis (Lotus)
4/12

Foto door: Sutton Images

Senna speelde zijn eerste politieke spelletjes al in het seizoen 1985, door het teammanagement zich te laten focussen op hem in plaats van op zijn charismatische teamgenoot De Angelis. Senna slaagde erin om de vermaarde engineer Nigel Stepney en een aantal monteurs weg te kapen bij zijn teamgenoot. De Angelis voelde zich al snel ondermijnd. Het tweetal kwam in de voorlaatste race van het seizoen in Kyalami bijna met elkaar in aanraking, aangezien bij Elio de maat vol was. Nadat de Italiaan besloot te verkassen naar Brabham, sprak Senna zijn veto uit over de komst van Derek Warwick. Lotus wilde de Brit graag halen, maar Senna dreigde in dat geval ook over te stappen naar Brabham. Dat had De Angelis leuk gevonden…

8: Lewis Hamilton & Fernando Alonso (McLaren)

8: Lewis Hamilton & Fernando Alonso (McLaren)
5/12

Foto door: XPB Images

Tweevoudig wereldkampioen Fernando Alonso kwam binnen bij McLaren met het idee dat hij weinig interne tegenstand zou krijgen. Zijn teamgenoot was immers GP2-kampioen en F1-rookie Lewis Hamilton. Hoe anders kan het lopen! De Brit was vanaf de eerste meters in Melbourne een doorn in het oog van Alonso. Hamilton was vanaf het eerste moment snel én succesvol. In Hongarije was de maat vol voor de Spanjaard. Hij probeerde de boel te saboteren door in de kwalificatie te lang te blijven staan, waardoor Hamilton niet meer op tijd was voor een volgende vliegende ronde. De FIA greep in en deelde een gridstraf uit. Het tweetal eindigde het jaar vol strijd met een gelijk aantal punten, al kon daardoor Ferrari-coureur Kimi Raikkonen na een sensationeel slot van het seizoen met één punt de titel pakken. Dat leek Alonso op het podium in Brazilië weinig te deren, hij was vooral blij dat Hamilton de titel niet had gepakt.

7: Alan Jones & Carlos Reutemann (Williams)

7: Alan Jones & Carlos Reutemann (Williams)
6/12

Foto door: LAT Photographic

Niet voor het eerst in zijn loopbaan werd Regazzoni bij een winnend team vervangen door Reutemann. En niet voor de eerste keer legde zijn teamgenoot niet de rode loper uit. Jones was niet erg enthousiast over het idee de pitbox te moeten delen met een supersnelle teamgenoot, ook al was Carlos akkoord gegaan met een duidelijke rol als tweede viool. Toen kwam Jones, zich welbewust van de sterkte van de Williams FW07B in 1980, tot de conclusie dat zijn teamgenoot in de “90 procent-modus” reed en desondanks niet meer punten afsnoepte van titelrivaal Nelson Piquet. De bom barstte na de tweede ronde van het WK 1981 in Brazilië, was Reutemann de teamorders negeerde en Jones versloeg in de strijd om de zege.

6: Mark Webber & Sebastian Vettel (Red Bull)

6: Mark Webber & Sebastian Vettel (Red Bull)
7/12

Foto door: LAT Images

De al niet al te beste relatie daalde na hun aanrijding in de Grand Prix van Turkije 2010 tot onder het vriespunt. Vervolgens kwam in Maleisië 2013 nog het teamorderdebacle. De woedende Webber riep via de boordradio: “Multi 21, Seb…Yeah, Multi 21”. De Australische raceleider schroefde na de laatste pitstop zijn motor terug maar ondanks de teamorder ging Seb in de aanval en won de race. Na zijn afscheid beschuldigde Webber zijn toenmalige teamgenoot in zijn biografie ervan arrogant te zijn, zo nu en dan mentaal in te storten en vaak het team de schuld te geven als hij werd verslagen. Gezellig!

5: Lewis Hamilton & Nico Rosberg (Mercedes)

5: Lewis Hamilton & Nico Rosberg (Mercedes)
8/12

Foto door: Steve Etherington / Motorsport Images

Hamilton en Rosberg waren goede maatjes in hun kartperiode. Ondanks hun totaal verschillende achtergrond zagen ze elkaar ook buiten de races om regelmatig. Jaren later, als teamgenoten bij Mercedes in de Formule 1, veranderde dat volledig. Vanaf de kwalificatie voor de Grand Prix van Monaco 2014, waar Rosberg een gele vlag veroorzaakte in de laatste run en zo de pole-positie pakte, ging het bergafwaarts. Het dieptepunt kwam op Spa, waar de twee kemphanen elkaar raakten. Hoewel Rosberg in de Ardennen als winnaar van de tweestrijd uit de bus kwam, was Hamilton op de lange termijn de sterkere. De twee raakten echter steeds meer in onmin. Zo kennen velen nog de beelden van de gefrustreerde Rosberg die een petje terug naar Hamilton gooide nadat de Brit in Austin zijn derde wereldtitel pakte. Het dieptepunt was de crash in de openingsronde in Spanje 2016, met Rosberg die een paar races later in Oostenrijk probeerde de Brit van de baan te rijden en zijn eigen voorvleugel kapot reed. In die tijd spraken ze nauwelijks nog met elkaar. Rosberg pakte dat jaar eindelijk de titel en kondigde direct zijn afscheid aan. Ook al zijn we nu al een aantal jaar verder, het lijkt er niet op dat de relatie ooit nog zo goed zal worden als in vroegere dagen.

4: René Arnoux & Alain Prost (Renault)

4: René Arnoux & Alain Prost (Renault)
9/12

Foto door: LAT Images

In 1979 en 1980 maakte Arnoux de belofte waar uit zijn tijd in de formulewagens. Hij pakte zijn eerste twee F1-overwinningen, een handvol poles en speelde de slechterik naast de uitgekiende en snelle Jean-Pierre Jabouille. Toen JP-J zijn benen brak bij een crash, legde Renault jongeling Prost vast voor 1981. Die zette Arnoux direct in de schaduw voor wat betreft overwinningen, snelheid en constantheid. Een rivaliteit ontluisterde. In 1982 hervond Arnoux zijn vorm maar kreeg te maken met veel pech, waardoor Renault zich volledig achter de titelstrijd van Prost schaarde. Op thuisgrond in Paul Ricard negeerde Arnoux de afspraken die voor de race gemaakt waren, liet Prost niet voorbij en pakte de winst. Het maakte hem weinig uit: hij ging in ’83 toch naar Ferrari.

3: Nigel Mansell & Nelson Piquet (Williams)

3: Nigel Mansell & Nelson Piquet (Williams)
10/12

Foto door: LAT Images

Piquet voegde zich in 1986 als meervoudig wereldkampioen bij Williams, net op het moment dat Mansell in topvorm raakte en zich echt bij de elite ging melden. Al snel ontstond een hevige strijd en dreef de Williams-pitbox uiteen in twee kampen, elk jaloers kijkend naar de ontwikkeling van de ander. Met Frank Williams in het ziekenhuis, en daardoor niet in staat de situatie te managen, snoepten de twee kemphanen voldoende punten van elkaar af om rivaal Alain Prost er met de titel vandoor te laten gaan. Piquet lachte het laatst door in 1987 het kampioenschap te winnen, mede omdat Mansell op Suzuka zwaar crashte en de laatste twee races moest missen. Net toen je dacht dat de strijd over was, aangezien Piquet overstapte naar Lotus, verscheen in Playboy een interview met de nieuwbakken kampioen: “Het verschil tussen mij en hem is dat ik drie wereldtitels heb gewonnen en hij er twee heeft verloren”, alvorens Mansells intelligentie, technische vaardigheden en zelfs zijn vrouw de grond in te boren!

2: Alain Prost & Ayrton Senna (McLaren)

2: Alain Prost & Ayrton Senna (McLaren)
11/12

Foto door: LAT Images

Zet twee giganten van de sport in de meest dominante wagens van hun tijd en wat kan er nog misgaan? Precies, heel veel! De schermutselingen begonnen in 1988 toen Senna bij de start van de Grand Prix van Portugal Prost bijna in de pitmuur duwde, en vervolgens werd in de media heel wat modder over en weer gegooid. Dat was nog niets vergeleken met ’89. Op Imola gingen de twee McLaren-coureurs ermee akkoord elkaar niet aan te vallen in de cruciale Tosa-bocht, om zich te kunnen focussen op het slaan van een gaatje naar de concurrentie. Senna kwam beter weg maar de race werd stilgelegd vanwege een enorme crash van Gerhard Berger. Bij de herstart kwam Prost beter van zijn plek en verdedigde niet in Tosa. Senna negeerde de instructies en passeerde zijn teamgenoot. De woede van de Fransman kwam tot uitbarsting op Suzuka, waar hij Senna in de chicane bewust uitschakelde om zijn derde wereldtitel veilig te stellen. De Braziliaan ging achteraf naar de FIA want hij vond de actie ‘manipulatie van het kampioenschap’. Pas nadat Prost zijn helm aan de wilgen had gehangen, werd Senna milder over zijn rivaal.

1: Gilles Villeneuve & Didier Pironi (Ferrari)

1: Gilles Villeneuve & Didier Pironi (Ferrari)
12/12

Foto door: LAT Images

In 1981 kwam de veelbelovende Pironi naar Ferrari, als vervanger van Jody Scheckter. Hij vormde een team met Gilles Villeneuve, een van de sterkste line-ups uit de jaren ’80. In eerste instantie had Pironi het lastig in zijn nieuwe omgeving. Didier kon niet begrijpen hoe hij in Monaco door zijn winnende teamgenoot op een ronde gezet kon worden. Pironi was echter de slimmere van de twee en maakte zich populair bij de Ferrari-top. Dat bleek cruciaal in de nasleep van de Grand Prix van San Marino 1982, waar Pironi won door in de laatste ronde Villeneuve te passeren ondanks een pitbord met daarop de boodschap ‘slow’. Ferrari had teamorders geïntroduceerd waarbij in het geval van een 1-2 de rijder voorop mocht winnen. Villeneuve, die in de kwalificatie anderhalve seconde sneller was dan Pironi, voerde het veld aan en dacht dat zijn teamgenoot de aanval niet zou kiezen. Dat dacht hij verkeerd. Na afloop beweerde teammanager Marco Piccinnini dat de Fransman niets verkeerd had gedaan. Dat schoot in het verkeerde keelgat bij Gilles. Hij riep nooit meer met zijn teamgenoot te praten. De frustratie zat een race later op Zolder nog altijd hoog. Pironi was in de kwalificatie een tiende sneller en Villeneuve ging naar buiten voor een tweede run. Een misverstand met een achterblijver, een verkeerde split-second beslissing en opeens was de snelste rijder ter wereld weg. Het ultieme tragische verhaal van waartoe de rivaliteit tussen twee teamgenoten kan leiden.

Zeven dingen om naar uit te kijken in het Formule 1-jaar 2019

Vorig artikel

Zeven dingen om naar uit te kijken in het Formule 1-jaar 2019

Volgend artikel

Achtergrond: Hoe Schumacher en Todt Ferrari transformeerden

Achtergrond: Hoe Schumacher en Todt Ferrari transformeerden
Laad reacties