Retro: Hoe Gilles Villeneuve zijn eerste meters maakte

Het populaire verhaal is dat Gilles Villeneuve zijn eerste rijexamen aflegde in de Jim Russell Racing School op het Mont-Tremblant Circuit in Quebec. De Canadees droeg jarenlang een lapje van de school op zijn racepak. Villeneuve genoot inderdaad een opleiding aan de Jim Russell School, maar dat was echter toen zijn carrière al was begonnen.

De allereerste meters van Villeneuve op een geasfalteerd circuit kwamen er in de lente van 1973 op het kleine autodroom St. Eustache in de buurt van Montreal. De 23-jarige Villeneuve was op dat moment al een grote naam in het racen met sneeuwscooters, maar wilde het ook in de eenzitterij proberen en nam lessen met een Formule Ford.

"Yes Sir, OK Sir"

Zijn instructeur was Marc Cantin, een voormalig racer die tegenwoordig commentator is op de Canadese televisie. “Ik had nog nooit van Gilles Villeneuve gehoord toen ik telefoon kreeg van Roger Peart, die toen de hoofdinstructeur was van de automobielfederatie van Quebec”, herinnert Cantin zich. “Villeneuve had net een Formule Ford gekocht, een Magnum MKIII, en wilde het bij de wagens proberen. Hij wilde deelnemen aan het Formule Ford-kampioenschap van Quebec, maar daarvoor had hij eerst een racelicentie nodig. Peart vroeg me om hem te begeleiden. Ik kwam dus op een zekere ochtend in april 1973 aan op circuit en daar was een klein ventje op me aan het wachten in een opgevoerde Ford Capri V6. Dat was mijn eerste ontmoeting met Gilles Villeneuve.”

Cantin nam het stuur van de Capri en maakte Villeneuve wegwijs in de theorie van het racen, met ideale rijlijnen, remzones en apexen. “En toen nam Villeneuve het stuur over en barste de hel los”, gaat Cantin verder. “Hij mismeesterde de Capri en ging in elke bocht dwars. Het was enorm indrukwekkend. Gilles was het gewend om met zijn sneeuwscooter dwars te gaan aan 160 km/u op het ijs. Hij heeft zo leren rijden zonder zijn remmen te gebruiken, gewoon door dwars te gaan. Het was meteen duidelijk dat Villeneuve enorm veel talent had, maar ik moest hem wel overtuigen dat hij moest remmen voor een bocht! Hij maakte indruk met zijn rijstijl, maar zijn rondetijden waren niet zo snel. Ik gaf hem advies, en hij antwoordde langs zijn neus weg met ‘Yes sir, OK Sir’. In de namiddag gingen we in de andere richting het circuit op, zo was elke bocht weer helemaal nieuw. Hij was meer beheerst en zijn rondetijden werden snel en gelijkmatig."

Het plan van Villeneuve

Villeneuve maakte op een dag tijd enorm veel progressie. Nadat een verbouwereerde Cantin hem zijn racelicentie had gegeven, deed Villeneuve hem zijn plan uit de doeken. “Gilles was extreem serieus en oprecht”, zegt hij. “Hij zei me: ‘Ik moet de Formule Ford dit jaar domineren. De wagen is niet zo snel en mechanisch simpel. Ik hoef me nergens zorgen over te maken. Volgend jaar wil ik naar de Formula Atlantics. Ik zag ze al een keer rijden en ze lijken me moeilijker te besturen. Ik plan in mijn eerste seizoen minstens een race te winnen en in het tweede jaar verwacht ik de titel te pakken. Daarna weet ik echter niet waar ik naartoe moet. Wat denk je van de Formule 2 in Europa?’ Dat was Gilles, eerlijk en rechtuit. Na twee tot drie uur rijden had hij zijn hele carrièreplan al klaar! Hij kreeg nog gelijk ook. Daarna vertelde hij de mensen van de federatie dat hij de Formule 1 zou bereiken. Ook dan had die kleine het weer bij het rechte eind …"