De Formule 1-test van... Jeff Gordon maakt indruk bij F1-demo voor tv

Op 11 juni 2003 komen Jeff Gordon en Formule 1-coureur Juan Pablo Montoya samen op het circuit van Indianapolis voor een evenement genaamd 'Gordon/Montoya Tradin' Paint'. Gordon, viervoudig NASCAR-kampioen, heeft zijn Chevrolet-stockcar meegenomen terwijl Montoya, die dat jaar de Grand Prix van Monaco won, de Williams FW25 van stal heeft gehaald. De bedoeling van dat evenement? Beide coureurs zetten een rondetijd neer in de auto van de ander om te zien of zij in de buurt kunnen komen van de ander in de auto die hij gewend is.

Het is een flinke uitdaging, wat ook blijkt uit het feit dat Gordon door het gras schiet door een gebrek aan downforce – het gevolg van te langzaam rijden in de F1-auto. Op zijn beurt klaagt Montoya juist over het gebrek aan remkracht in de stockcar, die zo'n 1.600 kilogram weegt en gemaakt is om vol gas over ovals te scheuren. Hij schiet rechtdoor in bocht 1, maar slaagt er  – naar verluidt – wel in om binnen de seconde van Gordon te blijven. Gordon zelf heeft het duidelijk naar zijn zin in de F1-auto en bouwt het tempo rustig op. Zo begint hij met 1.20.48, maar verbetert een ronde later al naar 1.18.85, houdt tv-zender Speed het handmatig bij. Een ronde later? 1.17.89. Gordon is daarmee zo'n vijf seconden langzamer dan Montoya tijdens Q2 op hetzelfde circuit, later dat jaar. Gordon blijft verbeteren, tot hij maar één seconde van het F1-veld af zou zitten. 

"O mijn god, dat was de ongelofelijkste ervaring die ik ooit heb gehad!", glundert Gordon. "Het was in het begin zo anders, zo uniek. Het leek alsof ik te diep ging toen ik door het gras ging, maar ik ging toen niet diep genoeg. Het is ongelofelijk hoeveel grip de auto in de snelle bochten heeft. Onder remmen voelde ik me licht in het hoofd worden, omdat het bloed naar mijn voorhoofd schoot. Zoiets heb ik nog nooit ervaren. Als je doorhebt hoe de tractie controle werkt, kun je het gaspedaal zo hard intrappen." Of hij verwacht dat er geruchten zullen gaan over een mogelijke stap naar de F1, gezien zijn rondetijden? "Nee, ik kan wel inzien dat het vinden van die laatste seconde erg lastig gaat worden", lacht de Hendrick Motorsports-coureur.

Voor Gordon krijgt dit uitstapje, simpelweg bedoeld voor entertainment, echter wel nog een bijzonder staartje. Hij is blijkbaar dusdanig snel achter het stuur van de Williams F1-bolide, dat de naam van de 32-jarige coureur toch bij meerdere teams rondzingt in de paddock. In de officiële podcast van de Formule 1 vertelt Gordon in 2021 dat de demonstratie een paar gesprekken 'die veel serieuzer waren dan gedacht' op gang hadden gebracht. "Ik had zo veel plezier en begon te denken: 'Kan ik mijn nek genoeg trainen om dit te doen, kan ik de circuits leren, kan ik competitief zijn?"

Gesprekken leiden tot niks

Gordon voerde onder andere gesprekken met Jaguar Racing en sprak met Frank Williams bij de Grand Prix van de Verenigde Staten. "Ik dacht dat het te moeilijk voor me zou worden, maar de kans deed zich voor. Ik ging naar de Spaanse Grand Prix in Barcelona, gewoon voor vakantie. Ik liep wat rond, maar toen was de Formule 1-race dus ging ik ernaartoe. Jimmie Johnson was erbij en ineens waren er mensen die tegen me zeiden dat die en die een gesprek wilden hebben. Voor ik het wist stond ik in de paddock bij Jaguar: 'Hey, vertel ons eens over jouw toekomst, we zagen dat je in de Williams hebt gereden.'

Het ging er vooral om of ik geld kon meenemen en of ik wel een F1-coureur wilde zijn. Ik sprak met Frank [Williams]. Hij kwam na die test naar Indianapolis. We dronken wat koffie en hebben erover gesproken. Het was misschien een beetje hetzelfde: het werd nooit echt serieus en heeft tot niks geleid. Op dat moment had ik dat ook niet verwacht omdat ik zo gevestigd was in NASCAR. Als het acht of tien jaar eerder was gebeurd, zou het anders zijn geweest."

Voor Gordon komt het uiteindelijk niet tot een overstap naar de Formule 1, maar Montoya zou wel geïnspireerd raken door de NASCAR-test. Hij maakt in 2006 zijn debuut in de NASCAR Cup Series. In zijn 255 races komt de Colombiaan tot twee zeges, 59 top-tienklasseringen en negen pole-positions.