Special feature

Eindrapport Mick Schumacher: Rijpen in de achterhoede

Het Formule 1-seizoen zit erop en dat betekent dat we uitgebreid kunnen terugkijken op het afgelopen jaar en de balans op kunnen maken. Net als andere jaren doen we dit aan de hand van eindrapporten. Deze keer is het de beurt aan Mick Schumacher, die een voldoende heeft gescoord voor zijn debuutseizoen in de Formule 1.

Het Formule 1-seizoen van Mick Schumacher

Positie in het wereldkampioenschap: 19
Aantal WK-punten: 0
Aantal overwinningen: 0
Beste startplaats: 14e plaats (Frankrijk en Turkije)
Beste resultaat: 12e plaats (Hongarije)

Rapportcijfer: 6,7

Als zoon van een zevenvoudig Formule 1-kampioen was een ding zeker: het debuut van Mick Schumacher zou gepaard gaan met een hele hoop media-aandacht. Vooral in Duitsland raakte men er maar niet over uitgepraat dat Mick exact dertig jaar na vader Michael in zijn voetsporen zou treden door ook te debuteren in de koningsklasse van de autosport.

Waar vader Michael tijdens zijn allereerste Formule 1-meters op Spa-Francorchamps meteen indruk maakte in de kwalificatie en al snel een contract scoorde bij het team van Benetton, zo anders verliep het Formule 1-debuut van zijn zoon. Met de Haas VF-21 viel dit jaar simpelweg geen eer te behalen, waardoor Schumi steevast was aangewezen op een plek in de onderste regionen. Haas bungelde dit jaar kansloos onderaan de tijdenlijsten, waardoor Schumacher eigenlijk maar één opdracht had dit jaar: het verslaan van de teamgenoot. In die opdracht is de debutant dit jaar met vlag en wimpel geslaagd. Schumacher gaf teamgenoot Nikita Mazepin dit jaar overtuigend het nakijken en was vaak zelfs seconden sneller dan de Rus. Schumacher hoefde maar twee keer achter zijn stalgenoot te vertrekken dit jaar. In beide gevallen kwam dit vooral omdat de Duitser na een crash in de derde vrije training niet deel had kunnen nemen aan de kwalificatie.

Die crashes vormen overigens wel een flinke smet op het verder prima debuutseizoen van Schumacher: te vaak eindigde de jonge Duitser dit jaar in de bandenstapels na een fout op de baan. Hij bezorgde zijn monteurs daarmee flink wat overuren, maar het is bovenal een extra financiële dreun die een klein team als Haas kan missen als kiespijn. Hoogtepunt was zijn kwalificatie voor de Grand Prix van Turkije, waar hij in lastige omstandigheden de veertiende startplek uit het vuur sleepte. Genieten was het tijdens de spaarzame momenten dat Schumacher het eens met iemand anders dan zijn teamgenoot aan de stok kreeg. Zo bood hij in Hongarije nog even kranig weerstand in een duel met Max Verstappen en zette hij tijdens de slotrace in Abu Dhabi brutaal de Williams van Nicholas Latifi opzij, alvorens de Canadees zijn race een paar bochten later zag eindigen in de muur.

Gezien het talent van zijn teamgenoot en de snelheid van de VF-21 is het bijzonder moeilijk om het debuutjaar van Schumacher op waarde te schatten. Stiekem komt het ‘de zoon van’ wel lekker uit dat hij dit jaar in relatieve rust en vrij onzichtbaar ervaring op heeft kunnen doen. In de lagere klassen had de Duitser namelijk vaak een jaartje nodig alvorens hij echt op stoom kwam. Als dat ook zo blijkt te zijn in de Formule 1 en de vroege focus van Haas op 2022 zijn vruchten af gaat werpen, wordt het volgend jaar tijd om te oogsten en punten te scoren voor Mick Schumacher.