Column: Wie het slechtst geslapen heeft na de Grand Prix van Miami

Hij zal het zelf nooit toegeven. Daarvoor is George Russell te gecontroleerd, te analytisch en misschien ook wel te trots. Maar na de Grand Prix van Miami is de kans groot dat hij nét wat vaker wakker is geworden gedurende de nacht dan hem lief is. Niet omdat het één grote ramp was. Niet omdat alles misging. Maar omdat het langzaam de verkeerde kant op dreigt te gaan als het om zijn titelambities gaat.

Terwijl hij zelf spreekt van 'geen goed weekend' en een 'one-off', reed aan de andere kant van de Mercedes-garage een negentienjarige naar zijn derde zege op rij. En voor de derde achtereenvolgende race vanaf pole. De naam? Andrea Kimi Antonelli.

Russell weet dondersgoed wat dat betekent. Niet alleen voor dit weekend, maar voor het grotere plaatje. Twintig punten achterstand in het kampioenschap. Momentum dat volledig aan de andere kant van de garage ligt. En misschien nog wel het belangrijkste: een teamgenoot die zich zichtbaar comfortabeler voelt in exact dezelfde auto. Dat laatste knaagt. Altijd.

Russell gaf kort na de race zelf al een inkijkje in waar het verschil zat. In de slotfase gooide hij het roer om met zijn differentieel en rembalans. Hij ging dichter richting de afstelling die Antonelli het hele weekend al gebruikte. Het effect? "Groter dan verwacht." Een veelzeggende constatering. Met andere woorden: de antwoorden lagen er al. Alleen had hij ze zelf niet paraat. En dat is precies waarom dit zo'n weekend is dat blijft hangen.

Miami werd niet het weekend van George Russell.

Foto door: Guido De Bortoli / LAT Images via Getty Images

Want Russell is geen coureur die zijn tegenstanders onderschat. Hij zei het zelf: "Kimi is een fantastische rijder, uitzonderlijk snel vanaf dag één." Maar hij voegde daar ook meteen aan toe: "Ik heb nog steeds vertrouwen in mezelf. Ik ben niet vergeten hoe ik moet rijden." Russell weet dat hij het in zich heeft. Sterker nog: hij heeft dat eerder dit jaar ook laten zien. De eerste races van het Formule 1-seizoen boden daar het bewijs voor. Maar de Formule 1 is zelden een lineair verhaal. Momentum is grillig – en op dit moment heeft Antonelli de overhand.

Zelf blijft Russell er stoïcijns onder. Hij kijkt niet naar het kampioenschap, zegt hij. Wil gewoon weer winnen. Montréal, waar over drie weken de volgende race gereden wordt, moet hem beter liggen. Daar is hij historisch sterk. Ook Antonelli verwacht dat. "George gaat daar sowieso sterk zijn", aldus de Italiaan, die zichtbaar geniet van zijn vorm en het vertrouwen in de auto. Zijn woorden lijken haast vriendelijk bedoeld.

En dan is er nog Toto Wolff, die het geheel in perspectief plaatst. Russell is een 'killer', zegt hij. Iemand die naar de data kijkt, conclusies trekt en doorgaat. Miami? Gewoon een circuit dat hem niet ligt. Klaar.

Maar zo simpel is het zelden. Want terwijl Mercedes intern de balans probeert te bewaren, staan de andere teams niet stil. Integendeel. De concurrentie komt eraan, of is er al. McLaren, Red Bull Racing en Ferrari bleken geduchte tegenstanders op het Miami International Autodrome, mede dankzij grote updatepakketten. En precies daarom zal Russell, ergens diep in de nacht, toch even hebben liggen staren naar het plafond.

Niet vanwege wat er zich afgelopen weekend heeft afgespeeld. Maar vanwege wat er nog moet gebeuren om van 2026 zijn jaar te maken.