Breaking news

Column: op de rand van een nieuw tijdperk

Een dag na het behalen van zijn vierde wereldtitel, voorspelde Lewis Hamilton het aanstaande 'Verstappen-tijdperk'. Volgens de Mercedes-coureur is Max Verstappen de volgende heerser in de hoogste autosportklasse en hij hoopt dat hij in de komende jaren het gevecht aan kan met de Red Bull-coureur. Mooie woorden, maar gaan we dan eindelijk echt een gevecht zien tussen twee generaties?

Eens in de tien jaar staat er een coureur op die het boegbeeld van zijn generatie wordt. Soms heb je geluk en zijn het er meer, maar meer dan twee is bijzonder zeldzaam. In dit Formule 1-tijdperk mag je gerust stellen dat Lewis Hamilton en Sebastian Vettel de definiërende coureurs van nu zijn. Tien jaar geleden was dat Fernando Alonso, tien jaar daarvoor was het Michael Schumacher, tien jaar dáárvoor waren het Ayrton Senna en Alain Prost. Natuurlijk, al die generaties hadden mannen die er af en toe tussen konden komen; Nigel Mansell, Nelson Piquet (noem drie titels maar 'af en toe', maar vooruit), Damon Hill, Jacques Villeneuve, Mika Hakkinen, Kimi Raikkonen, Jenson Button, Nico Rosberg. Maar geef toe: hoe goed deze mannen ook waren, het echte stempel op de generatie was voorbehouden aan de eerstgenoemden. En het vereist weinig fantasie om te stellen dat de naam van de nieuwe generatie ook al bekend is. Een kleine hint; hij won afgelopen zondag giechelend van dominantie de Mexicaanse Grand Prix.

[youtube,UR8rM7IOKn8]

Allright son, I'll take it easy

Overlap

Wat al deze generaties met elkaar gemeen hadden, op een enkele uitzondering na, is dat de periode van 'overlap' veel te kort heeft geduurd. De periode dat de nieuwe, jonge generatie het volle bak opneemt tegen de oude garde. Dat Ayrton Senna en Michael Schumacher slechts drie races écht met elkaar om de titel hebben gestreden, is een tragedie die de sport nog jaren met zich mee zou dragen. Schumacher en Alonso hebben slechts één seizoen echt de degens gekruist voor de titel. Alonso heeft een paar keer goed met Hamilton en Vettel kunnen knokken, maar werd te vaak in de weg gezeten door onkundig materiaal.

Verslikken

En dan dient zich nu de nieuwe hotshot aan. Max Verstappen. Strijkt zijn collega's tegen de haren in, boezemt angst in, heeft een enorme schare fans en zorgt er met zijn rijstijl voor dat de FIA meer dan eens zwetend het Handboek der Regels van de Sport moet doorbladeren om te kijken of wat hij zojuist deed eigenlijk wel mócht. De oude garde, en dan met name Sebastian Vettel, heeft zich al meer dan eens gruwelijk in hem verslikt. En terwijl de Duitser nakuchend de tranen van verstikking uit zijn ogen zat te vegen, was de koek voor Verstappen.

Lewis Hamilton heeft zich nog niet echt zo verkeken op de jonge Nederlander. Misschien was Suzuka vorig jaar een voorbeeld, toen Hamilton vlak voor het einde van de race kennismaakte met de 'Verstappen-chop' en zodoende moest schikken in plaats drie. Maar verder zijn Hamilton en Verstappen elkaar nog niet heel vaak tegengekomen op de baan. Hiervoor was Hamilton vaak te dominant.

Met z'n drieën

Afgelopen zondag was de eerste keer dat deze drie heren tegelijk vochten om hetzelfde stukje asfalt. Drie dik stoven ze op de eerste bocht af en na twintig seconden kraaide Verstappen 'simply, simply lovely' en kon de gevestigde orde op zoek naar nieuwe onderdelen. Het was een bijzonder fijne eerste krachtmeting die eigenlijk veel te kort duurde. Een race lang met z'n drieën in de clinch, dat was veel spannender geweest. Nu hoefde Verstappen alleen de tweede garde van Mercedes en Ferrari op afstand te houden. 'Allright son, I'll take it easy'. Zo dominant was de Nederlander in de Formule 1 nog nooit.

Het zou zomaar kunnen dat die eerste drie bochten van Mexico een voorbode zijn van wat er gaat komen in 2018, en hopelijk ook al in de slotfase van dit seizoen. De relatieve nieuwkomer gaat op zijn grensverleggende manier de strijd aan met twee gelauwerde, viervoudig wereldkampioenen. Als Ferrari, Mercedes en Red Bull erin slagen om gelijkwaardige auto's neer te zetten, wordt 2018 een seizoen voor de eeuwigheid. Dan wordt dat een jaar waar we over twintig jaar nog over zullen napraten.

De joker

En dan is er nog de joker. De écht oude rot. Fernando Alonso. De McLaren heeft een chassis om je vingers bij af te likken, maar een krachtbron die tot waanzin drijft. Als het goed is, is dat chassis volgend jaar minstens zo goed en ligt er een motor in die dit jaar al drie races heeft gewonnen. Tel daar drie seizoenen frustratie bij op en Alonso is een man om echt scherp in de gaten te houden voor 2018. Mogelijk is een echte gooi naar de titel een brug te ver, maar er gaan races komen waarin Fernando Alonso laat zien waarom hij twee keer wereldkampioen is geworden.

Als de voortekenen niet liegen, zouden we wel eens een legendarisch seizoen tegemoet kunnen zien. Zou het dan eindelijk tot een échte confrontatie komen tussen jong en (relatief) oud? Gaan we dan eindelijk echt zien wat er gebeurt als meerdere generaties voor de titel strijden? En wie gaat die strijd dan winnen? Maakt het uit? Als het gevecht spannend genoeg is, maakt het dan uit wie het wint?

Natuurlijk, ik loop op de zaken vooruit. Red Bull werd voor dit seizoen ook al getipt voor de titel en dat is er bepaald niet van gekomen. Laten we vooral afwachten wat we in de lente van 2018 gaan zien. Besef echter wel één ding: we maken een bijzondere tijd mee, zo op de rand van de aflossing. Geniet ervan zo lang het duurt. En dat laatste kan ik niet genoeg benadrukken. Geniet ervan. Dit is de Formule 1 op zijn mooist.

Ivo Pakvis