Breaking news

Column: de winnaars en verliezers van Turkije

De Grand Prix van Turkije leverde vooraan niet het spektakel dat we zagen in China, maar als die race de norm gaat worden, zullen we wel vaker teleurgesteld worden. Een klinkende zege van Seb Vettel en genoeg gesteggel daarachter, er zijn weer genoeg winnaars en verliezers.

Winnaars:

[img,175491,right,Zou hij ook zo wakker worden?]Na zijn nederlaag in China stond Sebastian Vettel in Turkije weer als vanouds met zijn vingertje te wappperen. De Duitser vouwde zijn Red Bull weliswaar op in de verregende eerste training, maar ach. Zijn overmacht in de kwalificatie is wel zo groot, dat er eigenlijk ook niet meer gevochten wordt voor pole. De man heeft één rondje nodig voor een kanontijd en kan dan rustig in de garage een biertje opentrekken en toekijken hoe de concurrentie kostbaar rubber verspilt aan het mislopen van de eerste startpositie. In de race is het iets minder eenvoudig, maar dan nog. De winst wordt schijnbaar achteloos uit de mouw geschud.

[img,175521,left,De zelfvoldane blik is volkomen terecht.]Fernando Alonso is niet een man van valse beloftes. Als hij zegt dat het niet goed gaat, gaat het ook echt niet goed. Als hij daarentegen zegt dat Ferrari op de weg terug is, staat hij ook direct op het podium om dat te bewijzen. De Spanjaard is dé troef van Ferrari en wringt het ding tot de laatste druppel uit. En in Istanbul resulteerde dat in een mooi gevecht met Mark Webber en dus is opeens Ferrari - of eigenlijk alleen Alonso - de voornaamste belager van Red Bull. Vettel vindt het overigens allemaal prima; hij is de enige constante factor in het veld en dus wordt zijn voorsprong alleen maar groter.

[img,175480,right,Serieus: de eerste foto als je zoekt op Kobayashi. Inhalend.]Kamui Kobayashi stond te ginnegappen met de BBC-verslaggevers na zijn mislukte kwalificatie. Hier stond iemand die achteraan moest starten terwijl hij een auto had voor de top-tien. Waarom geen pesthumeur? Omdat Kamui Kobayashi het grootst mogelijke plezier beleeft aan autoracen. 'Enjoy' zei hij, toen Eddie Jordan hem vertelde dat hij uitkeek naar de inhaalrace van de Japanner. En Kamui reed in de punten. Held.

Verliezers:

[img,175089,left,Tsja...]Toen Michael Schumacher stopte, deed hij dat op het juiste moment. Verslagen door een nieuwe generatie, maar met zijn waardigheid volledig intact. In Turkije reed hij rond als een amateur. De ene touché na de andere, knullige verdedigingsmanoeuvres, geen snelheid en een absoluut kleurloze twaalfde plaats. Teammaat Nico Rosberg lag tweede na de eerste bocht. Schumacher gaf na afloop toe weinig plezier in het racen te beleven. Dit is niet de man die zeven titels won en een extra landhuis nodig heeft om al zijn trofeeën onder te brengen. En als er niet snel wat verandert, druipt Schumi nog af ook. Met zijn waardigheid aan diggelen.

[img,175200,right,Blije Lewis is in China gebleven.]McLaren won glorieus in China en iedereen sprak van een wijdopen kampioenschap. Na de dubbel van vorig jaar werd Istanbul ook vol optimisme aangedaan. Onterecht, want de eerste McLaren finishte op veertig seconden van de winnaar. Ja, Hamilton had een mislukte pitstop, maar dat kostte hem hooguit vijf tellen. 'Macca' werd om de oren gereden en dat doet pijn in Woking. Als je zo goed bent als je laatste race, is McLaren nu het derde team.

Over 'zo goed zijn als je laatste race' gesproken: waar is Renault gebleven? Podiumplaatsen in de eerste twee races, maar een zevende en achtste plaats in Turkije. En de heren Heidfeld en Petrov reden elkaar in de wielen. Ook niet slim. Schuld van Petrov, trouwens, die Heidfeld het licht geen moment in de ogen gunde. Prima als je vecht om de leiding met iemand van een ander team, niet prima als je hotseknotsend probeert je achtste plaats te verdedigen ten opzichte van je teamgenoot. Heidfeld liet na afloop zijn onvrede al blijken. Niet veilig, zou niet moeten gebeuren, klonken de clichés. Waar is de tijd gebleven dat een coureur openlijk verhaal ging halen? Kom op Nick! Actie!

Ivo Pakvis

Redacteur GPUpdate.net