Breaking news

Column: de winnaars en verliezers van Canada

Het werd een latertje op zondagavond, maar voor diegenen die de volledige rit uitzaten, was het de moeite meer dan waard. De Canadese Grand Prix was een pareltje. We zagen de wederopstanding van een oude meester, prachtige duels en een race die in de laatste ronde werd beslist. Stof genoeg om over te praten.

Winnaars:

De eerste winnaar kiezen is niet zo moeilijk. Jenson Button zag de pitstraat maar liefst zes keer, lag op een gegeven moment laatste, had twee aanrijdingen en een straf achter de rug en dwong Sebastian Vettel in de laatste ronde in een zeldzame fout. Button heeft een extra sensor als het gaat om dit soort condities. Zo won hij vorig jaar in Australië en China en ook nu weer vlóóg hij toen het ging om vertrouwen en lef. Wellicht was het de woede na de aanrijdingen met Hamilton en Alonso die hem dreef of misschien was het gewoon omdat hij de beste man is in dit soort verraderlijke omstandigheden. Al wil er ook nog iemand anders aanspraak maken op die laatste titel.

Want Michael Schumacher liet in Canada zien waarom Mercedes hem vorig jaar heeft gehaald. Ja, hij is goud waard op het gebied van investeerders, maar over de veertig of niet, rijden kan hij écht wel. De Duitser deed zelfs even een gooi naar de leiding in de wedstrijd. Dát is wat we willen zien van Schumacher, niet dat gehannes in de marge. Helaas is de Duitser beter dan zijn auto en dat was te zien toen de baan opdroog. Als het halfnat was gebleven, had hij nog wel wat te zeggen gehad over de opmars van Jenson Button. Meer van dit, graag.

Vitaly Petrov reed ook mee. Nee, echt. Heus. Werd vijfde. Voor iemand die een jaar geleden werd gezien als Russische 'cash cow', is dat gewoon uitstekend. Teammaat Heidfeld verkeek zich op de tractie van Kobayashi en wapperde van de baan, Petrov reed met zijn verstand, deed niks fout en eindigde op een uitstekende vijfde plaats. Goed gedaan, jochie.

Verliezers:

Oh, oh, Lewis Hamilton. Het is zo'n dunne lijn waar je je op begeeft. Aan de ene kant wil iedereen zien hoe je voor dat gat gaat, hoe je altijd voor de volle honderd procent in de aanval gaat, maar aan de andere kant word je afgefikt als dat gat eens terugbijt. Je inhaalpoging bij Button was gerechtvaardigd. Maar je moet ook weten dat die jongen geen donder ziet in de spiegels. Het was een race-ongeluk, maar Hamilton zit in de hoek waar de klappen vallen. Ook zijn aanvaring met Mark Webber bij de start was onhandig. In de eerste bocht de race willen winnen, terwijl je weet dat het een lange middag gaat worden. Kop erbij, Lewis. En rap ook. Vettel lacht zich ziek.

En over kop erbij gesproken, Fernando Alonso had ook veel meer van zijn race verwacht. Ferrari ging goed in Canada en de Spanjaard is geen koekebakker in de regen. Maar niet willen toegeven in een bocht waar dat niet zo handig is, is - u raadt het al - niet zo handig. Het kostte hem een kans op iets moois. Zonde, want hij hoorde gewoon bij dat geweldige gevecht om de leiding. Net als Hamilton, trouwens.

En eigenlijk hadden we daar Nico Rosberg ook wel willen zien. Constant is hij Schumacher de baas, maar in Canada was hij onzichtbaar. Het ontbrak hem aan tactisch vermogen. Waar Schumacher op slicks aan kwam stampen, was hij nog aan het klooien op z'n intermediates. Hier kan hij leren van zijn teammaat. Een elfde plaats, terwijl Schumi een wagenlengte tekort kwam voor het podium, is onvoldoende. Geeft niks, wel meenemen als leermoment.

Ivo Pakvis

Redacteur GPUpdate.net