Sainz: Zelfs zonder overgewicht is Williams "niet waar we hadden beloofd te staan"

Nadat Williams vorig seizoen als vijfde eindigde in het constructeursklassement van de Formule 1, omschreef teambaas James Vowles die positie als een "nieuw uitgangspunt” op weg naar een rol als echte mededinger voor het wereldkampioenschap.

Maar nu, nog niet eens halverwege het seizoen 2026, lijkt zelfs het behouden van die positie een ver vooruitzicht, aangezien het team momenteel op de achtste plaats bungelt – en de achterstand op de teams boven hen steeds groter wordt.

Volgens Carlos Sainz zal deze situatie niet radicaal veranderen. De FW48-auto was laat klaar en kwam tijdens de tests voorafgaand aan het seizoen met een flink overgewicht aan, maar Sainz is van mening dat de aerodynamische prestaties zo ver achterblijven dat de auto zelfs bij het minimumgewicht (momenteel 768 kg) ver achter de koplopers zou blijven.

“Ik denk dat als je het overgewicht wegwerkt, je mee kunt doen in de strijd om die punten – maar dat is niet echt genoeg,” zei Sainz tijdens zijn persconferentie in het Spaans na de Grand Prix van Barcelona-Catalunya, waar hij als twaalfde eindigde, twee plaatsen verwijderd van de puntenplaatsen en twee ronden achter op de winnaar van de race.

“Voor mij is een achterstand van één seconde... We hadden een achterstand van 1,8 seconden in de kwalificatie, en [in de race] 1,7, 1,6 of 1,9 seconden, afhankelijk van de ronde.

“Door het overgewicht kun je wel een seconde achterlopen op de koplopers, terwijl je tegen een Alpine vecht. Dat is niet waar we beloofd hadden dit jaar te staan.

Carlos Sainz, Williams

Foto door: EYE4images / NurPhoto via Getty Images

“Dit is niet waar we zouden moeten staan, gezien alle tijd die we in de windtunnel hebben doorgebracht en alle ontwikkelingsuren die in deze auto zijn gestoken. Een seconde per ronde achter de koplopers liggen is natuurlijk niet goed, dus we zijn nog ver verwijderd van waar we moeten zijn.”

Die verwijzing naar de tijd in de windtunnel heeft betrekking op de Aerodynamic Testing Regulations (ATR) van de Formule 1, op grond waarvan het aantal windtunneltests en Computational Fluid Dynamics (CFD)-onderzoeken wordt beperkt op basis van de positie van een team in het constructeurskampioenschap. De toewijzingen worden twee keer per jaar vastgesteld, namelijk halverwege en aan het einde van het seizoen.

Het doel van de ATR is om een meer gelijkwaardige competitie te bevorderen door de ontwikkelingsruimte van de best presterende teams te beperken en tegelijkertijd achterblijvers meer kansen te geven om hun achterstand in te halen. Op basis van de vijfde plaats van vorig jaar beschikt Williams momenteel over meer ontwikkelingsruimte dan Mercedes, Ferrari, McLaren en Red Bull, maar over minder middelen dan Racing Bulls, Haas, Audi, Aston Martin, Alpine en Cadillac.

Op basis van de huidige standen in het constructeurskampioenschap zou je kunnen stellen dat de pikorde een redelijk voorbeeld is van de effectiviteit van het ATR-systeem, aangezien Alpine – dat in 2025 als laatste eindigde en daardoor over meer ontwikkelingsmiddelen beschikt – nu de vijfde plaats inneemt. Maar daarmee zou men de andere factoren die een rol spelen buiten beschouwing laten: Sainz stelt dat Williams qua rondetijd dichter bij de koplopers zou moeten staan dan nu het geval is.

De gewichtssituatie van de FW48 is grotendeels het gevolg van het feit dat de auto niet door een crashtest in het voorseizoen kwam, waardoor bepaalde onderdelen moesten worden versterkt. Dat gewicht wordt slechts geleidelijk afgebouwd, aangezien het team vanwege het budgetplafond heeft besloten om zoveel mogelijk onderdelen tot het einde van hun levensduur te gebruiken, voordat ze worden vervangen door lichtere exemplaren.

Carlos Sainz, Williams

Foto door: Simon Galloway / LAT Images via Getty Images

Maar ook de aerodynamische prestaties blijven achter, met name in het soort bochten met gemiddelde en hoge snelheid die op circuits zoals Barcelona de boventoon voeren. De FW48 mist simpelweg de efficiënte neerwaartse druk die nodig is om competitief te zijn.

In theorie zouden de downforce-niveaus ruim onder die van de vorige generatie ground-effect-auto’s moeten liggen, omdat dit een van de doelstellingen van de nieuwe regelgeving was. Dat klopt tot op zekere hoogte, maar bij sommige auto’s is de downforce lager dan bij andere.

Zowel de FIA als de bandenleverancier van de F1, Pirelli, hebben inderdaad bevestigd dat de meeste teams de voorspellingen van voor het seizoen over de downforce-niveaus al hebben overschreden. Je zou de situatie van Williams daarom kunnen omschrijven als niet zozeer een stap terug, maar als een onvoldoende grote stap vooruit – maar het resultaat is in ieder geval hetzelfde.

"Ik denk dat we, realistisch gezien, al hadden verwacht dat het moeilijk zou worden”, zei Sainz.

“Achteraf gezien was het toch wel een beetje een schok om te zien hoe ver we achterblijven in bochten met gemiddelde en hoge snelheid. Deels vanwege het gewicht, maar nog belangrijker: de downforce die we in de auto’s hebben.

“Dus ik denk dat het een enorme – ik noem het geen schok, en zelfs geen wake-up call want we wisten het al – maar wel een besef is dat we heel ver verwijderd zijn van waar we zouden moeten zijn, waar we ons hadden ten doel gesteld te zijn, of waar we willen zijn.

“Het is tijd om terug te gaan naar de tekentafel en meer verbeteringen aan de auto door te voeren, want het is duidelijk dat we op een circuit met gemiddelde snelheden nog ver achterlopen.”