Analyse
Formule 1 GP van Australië

Analyse: Winnaars en verliezers Formule 1 Grand Prix van Australië

Max Verstappen heeft zijn eerste Formule 1-zege in Australië te pakken en heeft Red Bull daarmee ook de eerste winst Down Under sinds 2011 geschonken. Na een behoudende openingsfase leek de Nederlander de touwtjes stevig in handen te hebben, al mocht hij na een late herstart nogmaals aan de bak. Was die staande herstart een verstandige keuze of valt de wedstrijdleiding iets te verwijten? Motorsport.com maakt traditiegetrouw de balans op met de voornaamste winnaars en verliezers.

Max Verstappen, Red Bull Racing, Sergio Perez, Red Bull Racing

Winnaars:

Max Verstappen heeft in Australië overwinning nummer 37 en podium nummer 80 binnen, waarmee hij Ayrton Senna overigens evenaart. Het is voor het eerst in meer dan een decennium dat Red Bull weer eens wint in Melbourne, een veelzeggende statistiek. Zo zit Melbourne altijd vroeg in het seizoen en deelde Mercedes in het hybride tijdperk lang de lakens uit. Red Bull was er doorgaans kansloos en moest het van de doorontwikkeling hebben om later in het jaar terug te slaan. Inmiddels zijn de filosofie en werkwijze volgens Verstappen ingrijpend veranderd en kan hij op een zeer sterke auto vanaf het begin rekenen. Het heeft er ook meteen toe geleid dat hij meer berekenend rijdt, in Australië vooral in de eerste ronde met de Mercedessen. Zijn auto zou later alsnog wel snel genoeg zijn om er voorbij te rijden en dat is gebleken. Bovendien heeft Verstappen dit weekend de orde binnen Red Bull weer kracht bijgezet. Sergio Perez heeft na Jeddah verbaal op de trom geslagen, maar kende een pover weekend met de zaterdag als dieptepunt. Verstappen heeft zijn rechtervoet laten spreken en kan terugkijken op een goede dag in de WK-stand, in ieder geval vanuit zijn optiek.

Naast Verstappen verdienen Mercedes en Lewis Hamilton natuurlijk lof. Verstappen en Hamilton op de plekken één en twee, dat hebben we eerder gezien, maar nu is de realiteit anders. Mercedes moet in de achtervolging en heeft dat in Melbourne verrassend goed gedaan. Het sluit naadloos aan bij de data-analyse die hier vorige week al te lezen viel en de nuances aangaf, al heeft het asfalt in Albert Park volgens Toto Wolff ook een rol gespeeld. Mercedes mist volgens hem grip aan de achterkant, maar doordat iedereen worstelde op deze gladde ondergrond en Mercedes de banden best goed op temperatuur kreeg, nivelleerde dat verschil enigszins. Dat gezegde hebben, verdienen beide coureurs een pluim. George Russell was zaterdag de snellere en leek na zijn pitstop tijdens de safety car-fase ook in een prima positie te zitten. De rode vlag en het latere motorprobleem hebben zijn race om zeep geholpen, maar individueel verdient Russell wel lof. Het geldt ook voor Hamilton, die vervolgens de kastanjes uit het vuur moest halen en dat sterk heeft gedaan. Fernando Alonso dacht hem in de tweede helft van de race nog te pakken, maar Hamilton hield stand en kon na afloop dan ook op complimenten van zijn Spaanse tegenstrever rekenen.

Voor de laatste stek bij de winnaars komen grofweg drie gegadigden in aanmerking: Nico Hülkenberg, McLaren en Aston Martin. De groene brigade uit Silverstone heeft mede dankzij de vierde plaats van Lance Stroll het beste weekend tot dusver achter de rug. Toch is dit ook het moment om McLaren een hart onder de riem te steken. Natuurlijk is de dubbele puntenfinish voor een groot deel te danken aan alle chaos en zijn voor hun neus beide Alpine's, Russell en heel vroeg al Charles Leclerc weggevallen. Zonder deze ongemakken was punten scoren vanaf P13 en P16 op de grid geen sinecure geworden, maar je moet er wel zijn om te profiteren. Dat Lando Norris en Oscar Piastri uiteindelijk als zesde en negende over de streep zijn gekomen, is een zeer welkome opsteker voor Zak Brown en zijn mannen. De dubbele nulscores in Bahrein en Jeddah leken immers een historische slechte seizoensstart in te luiden, waardoor het voordat de grote updates komen al bittere noodzaak was om in ieder geval iets te scoren. De manier waarop is voor McLaren nu even ondergeschikt aan het eindresultaat en dus is deze constatering al pure winst: de hatelijke nul is van het bord. Dat Piastri in zijn eigen achtertuin de eerste WK-punten heeft gescoord, is overigens ook erg fraai, al deed hij dat wel beduidend minder spectaculair dan zijn manager Mark Webber...

 

Verliezers

De voornaamste verliezer is geen team of coureur, maar de FIA-wedstrijdleiding. Over de gang van zaken in de slotfase valt veel te zeggen, net als het feit dat we vijfenhalf uur moesten wachten op de definitieve uitslag. Dat laatste is al het tweede raceweekend op rij en sowieso een slechte zaak voor de sport. Wat betreft de staande herstart aan het einde kun je betogen dat coureurs ook verantwoordelijk zijn voor de chaos en dat teams liever niet achter de safety car willen finishen. Beide dingen zijn in essentie waar, maar twee andere factoren zijn beduidend belangrijker. Zo zegt de FIA dat veiligheid altijd zeer hoog in het vaandel staat en boven alles gaat, maar zondag leek show te prevaleren boven gezond verstand. De late rode vlag en daaropvolgende herstart in Baku 2021 vielen vanwege het veiligheidsaspect nog zeer goed te begrijpen. Maar toen de rode vlag na Abu Dhabi 2021 ook is geopperd als optie, zei de FIA dat er toen geen 'acuut gevaar' was en dus geen aanleiding voor een rode vlag. Maar als je consistent bent, dan was er nu ook geen acuut gevaar - zo zeiden ook alle coureurs na afloop - en was er dus weer geen aanleiding voor een rode vlag. Ik ben voorzichtig om dit meteen in een bredere trend te plaatsen - door sommigen Amerikanisering genoemd - maar feit is wel dat deze zet puur afgaande op de veiligheid en logica niet de meest verstandige keuze is geweest. Natuurlijk is het nadien ook aan de rijders, maar je werkt zo in ieder geval 'do or die'-moves in de hand. Een kleine voetnoot die nog onderbelicht is gebleven, is dat het ook werkelijk onvoorstelbaar is dat er niet eens naar het moment met Logan Sargeant en Nyck de Vries is gekeken, terwijl de Alpine-mannen en Carlos Sainz wel (terecht) onder de loep zijn genomen.

De tweede verliezer luistert naar het team Ferrari. De straf voor Sainz is terecht, al had Sargeant er dus ook één moeten hebben, maar de uitkomst ervan is voor de Scuderia natuurlijk zeer ongelukkig. Dat woord is ook probleemloos van toepassing op het eerdere contact tussen Leclerc en Lance Stroll. De Canadees kon er niet veel aan doen en dus is dat voorval correct afgedaan als een race-incident, maar het is wel een nieuwe tegenslag gebleken, eentje die Ferrari eigenlijk niet kon gebruiken. Als positieve noot moet opgemerkt dat de race pace van de SF-23 na een povere kwalificatie wel beter was dan in Bahrein en Jeddah. Dat geeft wellicht nog een sprankje hoop, al is de balans na drie races uitermate pijnlijk. Zo was Leclerc vorig jaar WK-leider in deze fase van het seizoen met 71 punten en staan er nu zes achter zijn naam. Als je naar Ferrari als collectief kijkt, wordt het beeld er niet veel rooskleuriger op. De Scuderia stond vorig jaar op 104 punten na drie krachtmetingen, terwijl er nu slechts 26 op de teller staan. Werk aan de winkel dus in Maranello, al rest de vraag hoe het momentum binnen afzienbare tijd kan worden gekeerd.

Voor het resterende plekje zijn er met Perez en Alpine ook meerdere kanshebbers. Maar omdat de Red Bull-coureur hierboven al aan bod is gekomen en de schade met P5 en de snelste raceronde nog redelijk beperkt is gebleven, kan de blik op Alpine. Dat team is allesbehalve te spreken over hoe de slotfase is verlopen, en wel om twee redenen. Ten eerste is de equipe van Otmar Szafnauer niet blij met de besluitvorming, waarbij er een ronde is teruggegaan, maar Alpine niet meer meedeelde in de feestvreugde doordat beide auto's al klaar waren. De crash van Pierre Gasly en Esteban Ocon stipt ook meteen een ander punt aan waardoor de late herstart best link is: het budgetplafond. Het heeft een aardige bak schade opgeleverd en dat is precies wat teams in het compacte middenveld niet willen, aangezien iedere update een verschil kan maken. Ten tweede is de aanvaring tussen beide teamgenoten natuurlijk allesbehalve gewenst. Na afloop bedekte iedereen het een beetje met de mantel der liefde, maar het is intern precies wat Alpine niet wil zien van hun twee Franse coureurs. Geluk bij een ongeluk is nog wel dat de stewards relatief mild zijn geweest met 'no further action', zoals ze doorgaans zijn bij incidenten tussen teamgenoten. Bij twee strafpunten voor Gasly was de zondag die eerst nog andere punten leek op te leveren nog een stuk pijnlijker geworden.

Video: De Grand Prix van Australië en de procedure met de rode vlaggen uitgebreid geanalyseerd in een nieuwe F1-update

Sluit je aan bij de Motorsport community

Praat mee
Vorig artikel Stewards willen regels voor staande herstarts herzien na problemen GP Australië
Volgend artikel Alonso neemt het op voor Sainz: "Straf was te streng"

Beste reacties

Meld je gratis aan

  • Snel toegang tot je favoriete artikelen

  • Stel alerts in voor breaking news en je favoriete coureurs

  • Laat je horen met de reactiemodule

Motorsport prime

Ontdek premium content
Abonneer

Editie

Nederland Nederland