Analyse: Waarom Red Bull en Verstappen in Australië beter leken dan in China en Japan

Velen in de paddock hadden een lastige start voor Red Bull onder het nieuwe reglement verwacht, maar dan om een andere reden dan dat nu het geval is. Voorafgaand aan de wintertest bestonden er vooral vraagtekens over de compleet nieuwe power unit, waarbij Mercedes-teambaas Toto Wolff vorig jaar niet voor niets uitsprak dat Red Bull “de mount Everest te beklimmen had”.

Diezelfde Wolff draaide als een blad aan een boom bij door in Bahrein ineens te stellen dat Red Bull op motorisch vlak “de absolute benchmark” zou zijn. Alhoewel Max Verstappen meteen door dat verhaal heen prikte – “kijk maar eens hoe snel Mercedes in Melbourne ineens zal zijn” – en Wolffs opmerking duidelijk politiek geladen was, zit er wel een kleine kern van waarheid in.

De Red Bull Powertrains-Ford motor is namelijk niet zo slecht. Verstappen erkende dat na de Grand Prix van Japan ook. Toen Autosport hem vroeg of hij na talloze ronden achter de Alpine van Pierre Gasly iets had kunnen leren van de energy deployment met de Mercedes-motor, benadrukte hij dat daar niet het voornaamste probleem lag. “Onze deployment was op zich goed, dat is zeker niet ons grootste probleem. Motorisch kunnen er natuurlijk altijd dingen beter, zoals de correlatie, kalibratie en ga zo maar door, maar qua puur motorvermogen zitten we er best oké bij. We zijn niet zoals Mercedes, zij zijn motorisch echt supersterk, maar we hebben absoluut veel meer werk te doen aan de auto.”

Dat laatste werd onderstreept door de balansproblemen die Red Bull in zowel China als Japan heeft ondervonden. Verstappen gaf aan dat de auto in tegenstelling tot eerdere jaren – toen Red Bull het vaak net op tijd wist om te draaien voor de kwalificatie – niet reageerde op alle set-up veranderingen en teamgenoot Isack Hadjar ging zelfs nog een stap verder. De Fransman vertelde dat de auto in Suzuka dermate “onbestuurbaar” was dat het zelfs gevaarlijk werd.

Twee factoren waardoor Red Bull in Melbourne beter oogde

Het onderstreept wat teambaas Laurent Mekies na de race ruiterlijk erkende: Red Bull heeft veel werk aan de winkel. Het roept echter wel de vraag op waarom het in Melbourne relatief gezien beter leek te gaan. Daar kwalificeerde Hadjar zich immers als derde en reed Verstappen na zijn crash in de kwalificatie overtuigend naar voren, een inhaalrace die hem uiteindelijk P6 opleverde.

Het oogde een stuk beter dan China en Japan, waar Verstappen vastzat achter respectievelijk een Haas en een Alpine, al wil Mekies dat beeld graag nuanceren. “We vertrokken uit Melbourne met het idee dat we één seconde achter Mercedes en een halve seconde per ronde achter Ferrari lagen. Het grote verschil tussen Melbourne en de andere races was volgens mij dat McLaren daar binnen bereik leek. Max reed vanaf de twintigste startplaats naar voren en kwam net achter de McLaren van Norris terecht”, blikt Mekies terug.

“In China zagen we de achterstand toenemen, en daar heb je ons ook achter onze oren zien krabben vanwege de afstelling en bepaalde eigenschappen van de auto. En ook hier [in Japan] zag het er vrijdag en zaterdag helemaal niet goed uit. Het beeld uit de race is ook zeker geen reden tot blijdschap, maar wat betreft het gat met de concurrentie leek het niet heel anders dan in Melbourne: nog steeds één seconde achter het snelste team en een halve seconde achter de snelste Ferrari. Maar nu zit McLaren op datzelfde niveau. We zijn op behoorlijke afstand dus de vierde kracht, dat is de realiteit.”

Het betekent dat Red Bull het gat ten opzichte van Mercedes ongeveer gelijk inschat ten opzichte van Melbourne, een volle seconde per ronde. De cijfers laten echter zien dat er sindsdien wel degelijk sprake is geweest van een toegenomen achterstand, in ieder geval in de kwalificatie. Zo zat Hadjar in Australië 0.785 seconde van de poletijd op, liep de achterstand in China op tot 0.938 (Verstappen) en bedroeg het gat in Japan zelfs 1.200 (Hadjar).

Het komt vooral doordat Red Bull de balans in Albert Park nog wel redelijk op orde had, maar de auto in China en Japan geen moment in een goed window heeft gekregen. Dat laatste is zorgwekkend, aangezien het volgens beide coureurs en Mekies niet alleen door set-up valt te verklaren.

“We weten dat we in China een stap terug hebben gezet, niet alleen ten opzichte van de top, maar ook ten opzichte van het middenveld dat dichter bij ons is gekomen,” gaf Mekies toe. “Ik denk niet dat het alleen aan het aantal bochten ligt. Op de een of andere manier hebben we bij in een bepaald type bochten niet de prestaties gezien die ons pakket wel zou moeten leveren. Daar moeten we dus aan werken. In Japan ging het iets beter dan in China, vooral in de race, maar dat was nauwelijks te zien omdat we nog altijd op grote achterstand rijden. En dat wil natuurlijk niemand.”

De verklaring waarom Red Bull in Melbourne beter leek dan in China en Japan is dus tweeledig. Ten eerste heeft Red Bull tijdens de afgelopen weekenden veel meer moeite gekend om de auto in een goed window te krijgen, wat cruciaal is om te begrijpen voor de aankomende raceweekenden.

Ten tweede was McLaren, zoals Mekies aanstipte, in Melbourne nog niet op volle kracht en zag Red Bull er daardoor beter uit dan dat het daadwerkelijk was. Down Under draaide nog veel om het begrip van de power unit en juist op dat vlak was Red Bull in Bahrein al behoorlijk goed. Sindsdien hebben andere teams – vooral McLaren met Mercedes HPP – grote stappen gezet op dat vlak, waardoor de gebreken van Red Bull aan de chassiskant meer zijn komen bloot te liggen.

Een zoektocht naar de diepere oorzaken

Het enige goede nieuws voor Red Bull is dat het team nu enkele weken heeft om die tekortkomingen aan te pakken. Een cruciale eerste stap is het daadwerkelijk begrijpen van de problemen, want dat was in Japan nog niet het geval. Verstappen vertelde de Nederlandse pers dat het updatepakket daar volgens hem weinig effect heeft gehad, wat onderstreept dat simpelweg updates introduceren geen zin heeft als de diepere problemen nog niet volledig worden begrepen.

Mekies sprak echter wel het vertrouwen uit dat Red Bull in dat opzicht grote stappen zal zetten. “We hebben tijd nodig om ons grondig in de data te verdiepen. We moeten die data correleren met wat er in de windtunnel gebeurt en wat er in de simulator gebeurt. Die dingen kunnen we allemaal doen zonder te racen. Betekent dit dat we naar Miami komen en alles op miraculeuze wijze hebben opgelost? Nee. Maar nogmaals, heb ik er wel vertrouwen in dat het team de problemen zal doorgronden en in Miami al met verbeteringen komt? Ja, ik denk dat jullie dat zullen zien.”

Daarbij heeft Red Bull twee prioriteiten. Er moet logischerwijs pure performance worden gevonden, maar de balans van de auto moet ook dermate worden verbeterd dat de coureurs weer een wapen krijgen waarmee ze kunnen pushen – wat vooral in de Esses van Suzuka totaal niet het geval was. “Eén laag van het probleem is dat we niet genoeg uit het pakket kunnen halen en Max en Isack geen auto geven waarmee ze kunnen pushen. Ik zeg niet dat dit met de afstelling te verhelpen valt, maar wel dat we met bepaalde dingen worstelen die ons gebrek aan pure snelheid nog erger maken.”

“Maar het oplossen van dit soort complexe vraagstukken en het doorgronden van deze problemen is altijd al onze kerntaak als F1-team. Dus hoe vervelend het ook voelt om achter de andere topteams te staan, is dit wel precies waar ons hele team op is ingericht: complexe problemen tot de bodem uitzoeken en vervolgens aanpakken. Het voelt nu vervelend, maar ik heb er het volste vertrouwen in dat dit precies is waar ons team heel goed in is.”

De onderstaande cijfers van datapartner Paceteq laten echter zien dat Red Bulls achterstand qua pure race pace in elf seizoenen niet zo groot is geweest als nu, waardoor overduidelijk is dat er in Milton Keynes bijzonder veel werk aan de winkel is.