Breaking news

Achtergrond: Kubica, getekend door een rallyongeval

Dinsdagmiddag reed Robert Kubica zijn eerste meters in een Formule 1-wagen sinds zijn verschrikkelijke crash in de Ronde di Andora-rally, zes en een half jaar geleden. Precies vijf jaar na het ongeval, op 6 februari 2016, schreef GPUpdate.net over zijn carrière voor en na de crash en de lijdensweg die Kubica af had moeten leggen sinds het zware ongeluk, dat hij krap drie dagen na het zetten van een veelbelovende wintertesttijd had meegemaakt.

Het is donderdag 3 februari 2011, wanneer de Formule 1-teams bezig zijn met dag drie van een vierdaagse test in het Zuid-Spaanse Jerez. De lucht lijkt kraakhelder voor de équipe van Lotus Renault: aan het eind van de dag heeft kopman Kubica Force India-rijder Adrian Sutil met zeshonderdste van een seconde naar P2 verwezen, bovendien weet hij de Ferrari van Fernando Alonso en de Red Bull van Mark Webber achter zich te houden. De Pool heeft er alle vertrouwen in dat hij een zeer sterk seizoen tegemoet gaat. "Mijn doel is niet anders dan andere jaren, het team heeft hard gewerkt om ervoor te zorgen dat we mee kunnen gaan doen aan het gevecht vooraan", laat de enkelvoudig Grand Prix-winnaar bij de teampresentatie, daags voor de test, optekenen.

Een Pool in de Formule 1

De Hongaarse Grand Prix van 2006 zorgt voor meerdere mijlpalen: Jenson Button zegeviert er voor het eerst, Pedro de la Rosa hengelt zijn enige F1-bokaal binnen en met Kubica staat er voor het eerst een Poolse coureur aan de start. Hij laat er een zeer solide zevende plaats optekenen, maar verliest deze achter de groene tafel als zijn wagen te licht blijkt te zijn. Vijf weken later betreedt hij als derde finisher het podium in Monza: een ster is rijzende.

In zijn eerste volledige F1-jaar weet de Pool, die opvalt wegens zijn no-nonsense-uitstraling, een goede sloot punten bijeen te rapen. Een werkelijk snoeiharde klap tijdens de race in het Canadese Montréal zorgt ervoor dat de BMW Sauber-coureur het treffen op de Indianapolis Motor Speedway moet overslaan, maar de Pool mag van geluk spreken dat hij er zonder noemenswaardige verwondingen vanaf komt. De bolide van Kubica raakt onbestuurbaar na een licht contact met de Toyota van Jarno Trulli, waarop het zich met 300 kilometer per uur in de betonnen muur boort.

De Pool heeft het geluk wel vaker aan zijn zijde gehad: in het voorjaar van 2003 raakt hij betrokken bij een heftig verkeersongeval, maar hij breekt 'slechts' zijn arm. Met een titanium plaat in zijn ledemaat keert hij terug tijdens het raceweekend op de Norisring - hij wint direct de eerste krachtmeting in de F3 Euro Series.

In zijn eerste volledige F1-seizoen, 2007, wordt Kubica meermaals overklast door zijn meer ervaren teamgenoot Nick Heidfeld. In het daaropvolgende seizoen laat hij de Duitser echter zijn hielen zien. Een polepositie in Bahrein wakkert bij menigeen de hoop aan op een rol voor Kubica in de door de McLaren's en de Ferrari's gedomineerde titelstrijd. Dat blijkt een stap te ver, maar niettemin mag de Pool spreken van een ijzersterk seizoen. Een overwinning in Canada is de kroon op het werk.

Van subtopper naar subtopper

In oktober 2009, kort na de Grand Prix van Japan, maakt de Pool wereldkundig BMW aan het eind van het jaar de rug toe te keren. Hij verkast naar Renault, omdat zijn Duitse werkgever de handdoek in de ring werpt vanwege de financiële crisis. Ook bij zijn nieuwe broodheer is het (niet) hebben van geld een reden voor kopzorgen, maar met de kapitaalinjectie die Genii Capital toedient lijkt de formatie uit Enstone gered.

Met de Russische debutant Vitaly Petrov aan zijn zijde weet Kubica na een valse start in Bahrein te imponeren: tweede in Australië, vierde in Maleisië en P5 in China. Twee additionele podiumplaatsen in Monaco en België (beide op het laagste treetje) en talrijke puntenfinishes leveren de dan 25-jarige een achtste plaats in de eindrangschikking op. De nieuwe R31, zoals de auto van 2011 gedoopt wordt, moet de achterstand naar de ultieme top nog net iets kleiner maken. En zoals gezegd, met een eerste plaats tijdens de derde dag van de eerste wintertest, is er reden tot hoop. Hoop die zestig uur later in het niets verdwijnt.

6 februari 2011

Om één minuut voor 13.00 uur weet GPUpdate.net te melden dat de nuchtere Pool een angstaanjagende smak heeft gemaakt bij de openingsproef van de eendaagse rally waaraan hij deelneemt. In de Ronde di Andora-rally, een naam die ettelijke spraakverwarringen met het door Spanje en Frankrijk ingeklemde ministaatje Andorra oplevert, smakt Kubica tegen een vangrail. Door de impact vervormen de vangrails die het circuitje moeten omheinen dusdanig dat deze zich dwars door de wagen heen boren.

Waar copiloot Jakub Gerber wonder boven wonder ongedeerd blijft, is de situatie van Kubica zeer zorgelijk te noemen. De berichtgeving is miniem: de Pool heeft volgens eerste meldingen meerdere botbreuken opgelopen en er wordt gerept over een mogelijke amputatie van de rechterarm, maar in de eerste vier uren na het ongeval worden er geen updates de wereld in geholpen.

Dat de situatie ernstig is staat buiten kijf, maar hoe zwaar is de beresterke Pool verwond? Nadat manager Daniel Morelli bevestigt dat het gevaar voor een amputatie geweken is, begint de geruchtenmolen op volle toeren te draaien, zoals zo vaak in de racewereld. Nog geen dag na de crash laat het Italiaanse hospitaal dat Kubica verzorgt weten dat zij goede hoop heeft op een volledig herstel, en spreekt Lotus Renault haar hoop uit de Poolse ster zo spoedig als mogelijk weer in haar wagen te kunnen zetten.

De nasleep

Het blijkt ijdele hoop. Kubica zal nooit meer terugkeren in de hoogste autosportklasse. In de afgelopen vijf jaren is de Pool niet verder gekomen dan een test in de simulator van het Mercedes F1-team, een test in een DTM-wagen van hetzelfde merk en drie seizoenen in de rallysport. De Pool maakt een veelbelovende terugkeer in de tak van autosport waarin hij zijn vreselijke ongeval heeft gehad, door het kampioenschap van de WRC-2 op zijn naam te schrijven, noem het de GP2 van het rallyrijden. Op het hoogste niveau wil het echter niet vlotten en de GP-winnaar valt slechts op door zijn spectaculaire crashes.

Kubica heeft een dusdanige vervorming aan zijn elleboog opgelopen dat hij bij voorbaat kansloos zou zijn voor een race op een stratencircuit, omdat hij zijn rechterarm gewoonweg niet ver genoeg kan buigen. Een trieste gedachte voor een rijder die altijd zo sterk uit de verf kwam op krappe baantjes als bijvoorbeeld die in Monaco. Wellicht is de angst voor eventueel gezichtsverlies ook aanwezig, zoals eigenlijk begin-2013 al bevestigd werd. De Pool wilde dolgraag op het testaanbod van Mercedes ingaan, maar wist diep van binnen dat het toch niet de gehoopte afloop zou hebben.

"Anderhalf jaar geleden was er het plan om een test in een F1-auto te doen", verklaarde Kubica daarover in november 2014. "Ik wist vrij zeker dat het me zou lukken, maar de vraag was vooral, 'what's next?'", somberde de Pool. "Er is niets 'next'. Een volgende stap is onmogelijk vanwege mijn lichamelijke tekortkomingen", legde hij uit. "Er kleefde een risico aan dat ik er teveel plezier in zou hebben, waarmee ik mijzelf in feite een mes in eigen borst zou steken".

"Ik mis de sport wel heel erg", besloot de Pool destijds.

Vijf weken daarvoor beleefde Jules Bianchi zijn horrorongeval tijdens de Grand Prix van Japan. De afloop daarvan is helaas bekend, de Fransman zou negen maanden later bezwijken aan de gevolgen van de crash in de Dunlop-bocht. "Als je het ongeluk ziet, denk je bij jezelf, hoe kan dit gebeuren? Maar helaas, het kan... Autosport brengt een risico met zich mee, en soms vergeten we hoe groot dat kan zijn. Mijn incident in Canada van jaren geleden is niet vergelijkbaar, maar ik had aan de ene kant veel pech en aan de andere kant veel geluk", wist Kubica te melden.

"Het maakt niet uit hoeveel talent je hebt of hoe aardig je bent, het gevaar zal altijd blijven".

Door: René Oudman

[photo,306492,left,]