Achtergrond: Wat je nog niet wist over Charles Leclerc

Hoewel hij in Monaco geboren en getogen is, heeft hij geen puissant rijke ouders. Zijn grootvader was groot geworden in de plasticindustrie en betaalde zo nu en dan de hotels van Charles en Hervé in de beginjaren van de carrière. Ze weigerden echter veel geld te steken in de loopbaan van hun kleinzoon. Gelukkig kwam hij met talent heel ver, en werd hij al vroeg opgenomen in diverse opleidingsprogramma’s.

Charles trok in zijn jeugd veel op met de zeven jaar oudere Jules Bianchi, wiens vader Phillippe goed bevriend was met Hervé Leclerc. De passie voor snelheid sloeg snel over op de Monegask, met dank aan de kartbaan van Bianchis vader in Brignoles. Nog voor zijn vijfde verjaardag nam de kleine Charles voor het eerst plaats in een kart. Vanaf dat moment was hij verloren. Dag na dag reden de twee vriendjes op de kartbaan. Net als Jules bleek ook Charles veel talent te hebben. In 2005 volgden de eerste kartwedstrijden, met direct titels als resultaat.

In 2010 volgde de eerste serieuze races op internationaal niveau, met in 2011 de wereldtitel in de KF3-klasse. Een jaar later reed hij met een door ART Grand Prix gesteund fabrieksteam en won ook daar de nodige races. Hij had echter een nadeel: ene Max Verstappen reed die jaren vaak in dezelfde klassen. In 2013, het laatste jaar in de kartsport van beide toptalenten, werden Verstappen en Leclerc eerste en tweede op het wereldkampioenschap KZ. De twee toprijders zijn bijna even oud: de Limburger is slechts zestien dagen eerder geboren.

In 2014 volgde de overstap naar de autosport. Waar Verstappen koos voor de Formule 3, ging Leclerc naar de Formule Renault 2.0, met Bianchi aan zijn zijde als monteur. Hij reed het volledige Alps-seizoen. Met zeven podiumplaatsen en een dubbele zege op Monza eindigde hij als tweede in de eindstand, achter Nyck de Vries. Daarnaast nam hij deel aan enkele races van de Eurocup, met drie podiumplaatsen als resultaat. 

In de eerste jaren van zijn carrière werd Leclerc dus regelmatig dwars gezeten door Nederlanders. Dat wilde hij in 2015 voorkomen en besloot de overstap te maken naar het Europees kampioenschap Formule 3, met het Nederlandse Van Amersfoort Racing. In totaal kwam hij tot vier overwinningen en de vierde plaats in de eindrangschikking. In de Macau Grand Prix toonde hij nogmaals zijn kwaliteiten met de tweede stek.

Het daaropvolgende jaar volgde de eerste kennismaking met het Grand Prix-circus, toen hij overstapte naar de GP3 in het voorprogramma van de Europese F1-races. Daar kwam hij bij ART Grand Prix zijn eerdere rivaal Nyck de Vries tegen. De Monegask had behoorlijk wat tegenstand van teamgenoot Alex Albon maar pakte desondanks de titel. Dat trucje herhaalde hij een jaar later met Prema in de Formule 2. Hij won vijf van de eerste elf races, maar viel ook driemaal uit. Toch was niemand echt in staat om hem te bedreigen en zo volgde de tweede titel in twee jaar tijd. Sinds de introductie van de GP3 in 2010 was het niemand gelukt om in twee opeenvolgende jaren de twee talentenklassen te winnen. Bovendien was hij de eerste rookie sinds Nico Hülkenberg in 2009 die de titel pakte.

In maart 2016 nam Ferrari hem op in het talentenprogramma. De Scuderia kon door de successen niets anders dan Leclerc een plekje in de Formule 1 geven. Door de technische samenwerking met Sauber kon de Monegask dit jaar debuteren.

Leclerc maakte meteen indruk in de Sauber, die in de eerste races niet is opgewassen tegen de concurrentie. In Baku, de vijfde wedstrijd, pakte hij acht punten met een knappe zesde plaats.

Zijn teller staat na Monza op dertien stuks. Hij heeft genoeg laten zien om te mogen promoveren naar het Ferrari F1 Team ten koste van Kimi Raikkonen, zoals de overleden Ferrari CEO Sergio Marchionne dat had gepland. “Een droom wordt werkelijkheid”, aldus het toptalent.

Met het overlijden van zijn vader en het noodlottige ongeval van zijn beste vriend Bianchi op Suzuka heeft de jonge Leclerc al heel wat voor de kiezen gekregen. Toch is angst een woord dat hij niet kent: “Nee, dat bestaat niet. Zelfs na het ongeluk van Jules heb ik nooit getwijfeld over mijn toekomst. Ik weet dat gevaar erbij hoort, maar wanneer ik in de cockpit zit voel ik alleen de adrenaline. Ik heb nooit een meter gereden met angst dat er iets zou kunnen gebeuren.”