Analyse: Het ware verhaal achter mislukte deal Red Bull/Mercedes

Een paar maanden geleden dacht Red Bull een deal te hebben met betrekking tot Mercedesmotoren. Maar waarom is het dan toch niet gelukt? Een gedetailleerde verklaring over de kwestie.

Halfweg het seizoen leek het erop dat de puzzelstukjes van het actieplan van Red Bull in elkaar vielen. Niet blij met Renault, de deal afgebroken om de overstap naar Mercedesmotoren te kunnen maken. In de daaropvolgende weken werden de gesprekken beëindigd toen Mercedes niet verder wilde praten, waardoor Red Bull op zoek moest naar andere opties. In Austin gaf Niki Lauda nieuwe details vrij over wat er nou precies is besproken tussen Red Bull en Mercedes aangaande de motorenlevering. Een fascinerend verhaal, maar vertelde hij alles? Er lijken twee conflicterende verhalen over de kwestie de ronde te doen.

De Aston Martin-optie

Rond de Grand Prix van Oostenrijk begon Red Bull, verbitterd door Renault, op zoek naar een alternatieve motorenpartner. Dus waarom niet beginnen met de beste optie: Mercedes? Interne discussies begonnen en, op een bepaald moment, kwam de mogelijke betrokkenheid van de naam Aston Martin naar boven. Die organisatie heeft commerciele banden met Mercedes, werkt met Adrian Newey aan een straatautoproject en het management was voorheen verantwoordelijk voor de deal tussen Red Bull en Infiniti. Het leek een ideale match.

Er waren echter wat problemen. Ten eerste: waarom zou Mercedes willen samenwerken met een van de voornaamste concurrenten, een team dat hen in potentie zou kunnen verslaan met een identieke motor? Daarnaast hebben Red Bull-baas Dietrich Mateschitz en Mercedes nooit een goede verstandhouding gehad, om het zacht uit te drukken, en de meeste F1-insiders dachten dat het nooit zou kunnen gebeuren. Maar goed, er waren ook weinig mensen die dachten dat Fernando Alonso terug zou keren naar McLaren…

De mogelijkheid van een huwelijk tussen Red Bull en Mercedes kwam tijdens de Britse Grand Prix voor het eerst naar buiten. Lauda ontkende botweg dat er op dat moment gesprekken gaande waren, maar Motorsport.com ontdekte dat op de zaterdag van het Silverstone-weekend, Red Bull een formeel verzoek indiende, per brief geadresseerd aan Lauda, voor het leveren van motoren. Dat was enkel voor RBR, en niet voor Toro Rosso. Het juniorteam maakte nooit deel uit van enig gesprek met Mercedes.

Lauda geïnteresseerd

Ondanks alle historische vijandigheid, en ondanks het overduidelijke risico inherent aan het voorzien van een rivaal, was Lauda geïnteresseerd. Hij is, uiteraard, een grote vriend van Helmut Marko – zij kennen elkaar al sinds de jaren ’60 – en brengen tijdens raceweekends veel tijd met elkaar door. Er was meer dan voldoende tijd om met elkaar te praten, maar dat moest nu op een ander niveau gebeuren.

Lauda ging ermee akkoord in een officiële hoedanigheid te praten met Red Bull, en dat zou ook zijn goedgekeurd door het bestuur, om CEO Dieter Zetsche te vertegenwoordigen. Zogezegd, begin juli reisde Lauda af naar Salzburg om zijn landgenoot Mateschitz te ontmoeten en de voorgestelde motorendeal te bespreken, evenals bijpassende marketingvoordelen die benut konden worden.

Mercedes was geïntrigeerd door de mogelijkheid om haar naam te verbinden aan Red Bull en, als bijkomend effect, aantrekkelijker te worden voor de jongere klanten die misschien wel een A-klasse zouden willen kopen. “In de beginfase ben ik naar hem toe gegaan, dat is nu zo’n drie maanden geleden”, legde Lauda uit. “Ik had een afspraak met hem omdat ik hem erg goed ken. En ik stelde hem de eerste vraag: ‘Kan je je negatieve gedachten over Mercedes bevriezen, en normaal starten?’ Hij keek me een tijdje aan, omdat hij om welke reden dan ook Mercedes niet leuk vindt. Dat is zijn recht, dat mag hij, en dat is normaal. Maar om een goede relatie te hebben, laat dan alsjeblieft je negatieve emoties achter, anders zal het nooit werken.”

“Toen zei hij: ‘Oké, ik zal proberen dat te doen’. Het volgende punt dat we bespraken was of we hen motoren wilden geven, of we samen wilden groeien. We willen een motor leveren omdat we willen dat de jonge Red Bull-kinderen een A-klasse rijden. We zien graag een mooie samenwerking tussen het merk Red Bull en Mercedes. En daar eindigde het.”

Mateschitz wilde een deal voor vijf jaar, op dezelfde basis als andere klanten zoals Williams. De gesprekken gingen zelfs verder of de motor omgedoopt kon worden tot Aston Martin. In een poging de zaken te versnellen, wilde Mateschitz marketingdeals maken onafhankelijk van de motorensituatie, vergelijkbaar met de wijze waarop RBR momenteel een contract heeft met Renault, welke in feite los staat van een aparte sponsorovereenkomst met Renault’s zustermaatschappij Infiniti. Het zijn losstaande, maar uiteraard gerelateerde, contracten. 

Geen handdruk

Voor zover Mateschitz erbij betrokken was, legde hij die dag de basis voor de deal en kwam tot een overeenkomst met Lauda. Het was pas het beginstadium maar hij dacht dat het daadwerkelijk ging gebeuren. Lauda zegt echter dat hij helemaal geen deal heeft gesloten: “Ik heb nooit handen geschud, dat is compleet fout”, legde de Oostenrijker uit. “En hij kwam er nooit op terug. Hij niet, niemand. En vervolgens zijn de gesprekken nooit officieel van start gegaan, en bloedde het plan dood.”

Het verhaal gaat echter een stuk verder dan Lauda suggereert, en het verhaal is nog veel langer.

Vanaf het eerste moment was Toto Wolff geen voorstander van de deal – niet echt verrassend gezien het feit dat Red Bull, met haar mogelijkheden om een chassis en aerodynamisch pakket te verfijnen, een pittige tegenstander zou worden voor het fabrieksteam van Mercedes. Men zou ook kunnen stellen dat Wolff een andere reden had, gezien zijn persoonlijke aandelen in Williams. Een sterk RBR zou geen goed nieuws zijn voor het team uit Grove.

Hij werd echter overruled, aangezien het bestuur in Stuttgart in eerste instantie voorstander van het idee was. Er waren overduidelijke marketingvoordelen, en niet enkel om aantrekkelijk te lijken voor de jonge klant. Eén mening is dat het opnemen tegen, en verslaan van een team zo sterk als Red Bull enkel de eigen prestaties van Mercedes nog indrukwekkender kan laten lijken: domineren is niet altijd goede PR. En wanneer het fabrieksteam verslagen zou worden, dan wint er in elk geval nog een Mercedesmotor. Lauda zag er de voordelen van in. Er was echter een groot struikelblok vanuit het oogpunt van Mercedes. Wolff verafschuwde het om formele contractonderhandelingen met Red Bull te voeren wanneer het team uit Milton Keynes nog een contract met Renault op zak had voor 2016. Grote fabrikanten zijn altijd bang verzeild te raken in controverses, en in dit geval moesten zij de commerciële banden met Renault overwegen.

Toto Wolff legde uit: “We hebben eind juli een telefoongesprek gevoerd met Bernie, Christian [Horner, red.] en ikzelf, waarin we zeiden dat er vanuit het standpunt van Mercedes, nadat Niki een gesprek had gevoerd met Dietrich Mateschitz, twee punten extreem belangrijk voor ons waren. Ten eerste dat we carte blanche moeten krijgen van Renault. Renault is een industrieel partner van Mercedes, we zullen nooit iets tegen Renault doen. Voordat zij ons het startsein geven, kunnen wij niet bewegen, want dat zou contractbreuk betekenen dus dat willen we niet. Daarnaast is er een groter geheel tussen Mercedes en Renault dan enkel de F1. We hebben gezamenlijke fabrieken in Mexico.”

Renault-contract moest worden beëindigd

Met andere woorden: Mercedes wilde dat Red Bull contractueel vrij was van Renault, voordat zij zouden gaan praten over een contract. Christian Horner begreep het belang van dat verzoek. Hij wist dat hij de mogelijkheid had om het 2016-contract te ontbinden. Gedurende het weekend van de Hongaarse GP bracht hij de zaak aan het rollen, mogelijk sneller dan waarop Wolff had geanticipeerd.

In deze fase leek het, zeker binnen het Red Bull-kamp, dat Mercedes in de zak zat. Lauda was eveneens blij: “Ik zei: laten we het doen, laten we de uitdaging aan gaan.” Ondertussen probeerde ook Wolff de positieve kanten in te zien, aangezien het erop leek dat de deal tot stand ging komen, met of zonder zijn steun. Hij dacht dat succes voor Red Bull de recente prestaties van Mercedes zou devalueren. Maar hij erkende dat, indien Mercedes verslagen zou worden, er op andere gebieden voordelen zouden kunnen zijn: “Het andere punt dat we hebben aangegeven is dat, wanneer we Red Bull in de F1 van een motor voorzien, er de mogelijkheid bestaat dat de berichtgeving rondom ons eigen succes afneemt, omdat zij zeer succesvol kunnen zijn met onze motor. Dat is ‘fair and square’ maar om daarmee akkoord te gaan moeten we weten welke vorm van marketingactiviteiten we samen op wereldschaal kunnen uitvoeren."

“Als we aan de kant van de F1 beschadigd worden, hoeveel kunnen we dan aan de andere kant wereldwijd winnen? Kunnen we een kleurenschema voor de auto’s bepalen, kunnen we gezamenlijke evenementen organiseren, kunnen we platformen ontwikkelen? Laat ons in gesprek komen met de persoon die hierover gaat, zo zeiden we tegen Red Bull.”

Marketingbelangen

Het leek allemaal de goede kant op te gaan. Gesprekken over een tot Aston Martin omgedoopte motor werden in een vroeg stadium in de prullenbak geworpen, aangezien Mercedes het grotere geheel zag. Het marketingaspect was van zo’n direct belang voor Stuttgart dat hun topmanager op dat gebied, bestuurslid Ola Kallenius, bereid was Horner te ontmoeten.

Maar op weg naar de zomerpauze, ging het momentum verloren. Mateschitz was op vakantie, evenals de sleutelpersonen van Mercedes. Om welke reden dan ook vond de meeting van Kallenius niet plaats. Zoals eerder gemeld, wilde Red Bull eerst de belangrijkste deal rondmaken en de marketing later bespreken, dus wat hen betreft was de vertraging geen groot probleem. Iets dat tijdens de zomerpauze gebeurde, was dat Wolff naar Sardinië afreisde om te praten met de toenmalige baas van VW/Audi, Martin Winterkorn. Hun gezamenlijke belangen in de DTM vormde een deel van het gesprek, maar er wordt aangenomen dat ook de F1 ter sprake is gekomen.

Er wordt zelfs gesuggereerd dat Wolff zeer positief sprak over de sport en de belangstelling van zijn rivaal actief aanwakkerde– waarom niet die DTM Mercedes versus Audi strijd in de Formule 1 brengen? Aangezien Red Bull al jaren probeerde VW/Audi aan boord te krijgen, was het logisch voor Wolff om aan te nemen dat, ondanks dat Red Bull’s verzoek voor een vijfjarige deal een commitment voor lange termijn suggereert, er het risico was dat zij zouden overstappen terwijl zij net een geweldige hoeveelheid informatie hebben opgedaan over de werking van het Mercedespakket. Wolff had in 2014 al een moeilijke situatie meegemaakt met McLaren, al wist hij al vroeg van de komst van Honda, en daarop de informatiestroom kon aanpassen.

De VW/Audi-factor is een van de sleutels in wat volgde. Wolff zou het Mercedesbestuur er uiteindelijk van hebben overtuigd dat samenwerken met een team dat uiteindelijk kan worden omgedoopt in een fabrieksproject van Audi geen goed businessplan was, en dat zou alle marketingvoordelen teniet doen. Opeens nam het enthousiasme van het bestuur af.

Ondertussen vond er nog een andere interessante ontwikkeling plaats toen Wolff de gesprekken met Manor versnelde, welke begonnen na deze met Red Bull. Dat zou betekenen dat het veel moeilijker zou worden om de Red Bull-deal door te laten gaan. Het gaf Mercedes de mogelijkheid om tegen Ecclestone te zeggen: ‘Kijk, wij hebben vier teams, we hebben ons deel voor de F1 gedaan, we kunnen geen vijfde team voorzien.’

Toen de zomerpauze op Spa eindigde, leek de Red Bull-deal nog aanstaande maar rondom de Italiaanse GP veranderde dat. In de paddock ging al het verhaal de ronde dat de deal helemaal niet tot stand zou komen. Lauda had kort voor Monza Red Bull al het slechte nieuws verteld.

Hamilton was tegen

Ondertussen liet Lewis Hamilton dat weekend de pers weten dat hij van mening was dat een deal met Red Bull geen slimme zet zou zijn. Was dat een bericht aan het bestuur, en was hij aangemoedigd om dat bericht te versturen?

In Monza had Ecclestone een ontmoeting met Mercedes CEO Dieter Zetsche, Lauda en Horner in een poging de zaken uit te praten. Zetsche onderstreepte zijn zorgen over VW/Audi. Toen Motorsport.com Zetsche in Italië vroeg naar de vooruitzichten van een deal, zei hij enkel: “Ik heb geen officieel verzoek voor een motor ontvangen dus er is geen noodzaak voor een officiële reactie.”

Red Bull was echter altijd van mening dat een dergelijk verzoek al in Silverstone was ingediend. Dat zijn de overduidelijke verschillende interpretaties over wat de brief aan Lauda betekende.

Zelfs na Italië leek er nog niets verloren te zijn voor Red Bull, en Ecclestone wilde de deal graag laten plaatsvinden. Maar uiteindelijk kregen zij een definitieve ‘Thanks but no thanks’ te horen. Ondertussen werd op 1 oktober de deal met Manor rondgemaakt. “We hebben in de zomer echt de tijd genomen om de situatie te analyseren”, zei Wolff in Sochi. “We probeerden te begrijpen wat de situatie van Red Bull was, en verwachtten of wachtten op feedback, en toen er geen beweging in de zaak zat besloten we onze huidige strategie voort te zetten door het voorzien van Williams en de onafhankelijke teams, en niet door te gaan met de Red Bull-optie. We zijn niet van gedachten veranderd. We hebben drie klantenteams, plus onszelf, en met die structuur willen we werken.”

Mercedes wekt nog steeds de indruk dat de onderhandelingen niet erg ver waren gevorderd, en Red Bull ging ver door het beëindigen van de deal met Renault om een specifiek verzoek van Wolff tegemoet te komen, en werd vervolgens aan de kant geschoven. Daarom zijn de spanningen tussen de teams ietwat toegenomen. 

Bepaalde details van het verhaal blijven een beetje wazig. Aangezien zij de enigen in de kamer waren tijdens hun overleg in juli, weten enkel Mateschitz en Lauda exact wat er besproken is, en waarover zij die dag wel of geen akkoord bereikten. Die betwiste meeting vormt het hart van het verhaal, samen met de verwarring over de noodzaak om de marketingkant snel rond te maken. Mateschitz wilde eerst een motorendeal en daarna over andere zaken praten maar voor Mercedes was het een duidelijke prioriteit.

Het feit dat Red Bull niet terug kwam met stevige voorstellen, was het perfecte excuus om het geheel aan de kant te schuiven. Dan is er nog de veronderstelde dreiging van VW/Audi. Het is ietwat ironisch dat, nu het zich allemaal ontvouwd heeft, het VW-emissieschandaal niet alleen Winterkorn de kop gekost heeft maar ook alle gedachten aan een Audi F1-programma in de ijskast heeft gezet. De mannen die mogelijk een Red Bull-deal hadden opgetuigd, zijn verdwenen.

Deze affaire heeft Mercedes niet in een goed daglicht gesteld bij Ecclestone, die enorm veel inspanningen heeft verricht om de deal rond te maken. Hij geeft nu aan beide kanten te begrijpen: “Ik geef Toto niet de schuld. Het laatste wat ik zou willen, als ik hem was, is dat Red Bull met mijn motor gaat rijden. Ter verdediging van Red Bull, of Christian Horner in het bijzonder: de reden dat zij hun overeenkomst met Renault hebben stopgezet is dat zij dachten dat ze daardoor de deal met Mercedes rond konden maken. Maar in het geval van Niki, was de handdruk die hij Dietrich gaf, gewoon een teken van afscheid.”

Word onderdeel van iets groots

Schrijf een reactie
Geef reacties weer
Over dit artikel
Raceklassen Formule 1
Coureurs Niki Lauda , Toto Wolff , Bernie Ecclestone
Teams Mercedes , Red Bull Racing
Artikel type Analyse